گزارشی ویژه به‌یک دوست - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T16:09:59Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

Parastoo: «گزارشی ویژه به‌یک دوست» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-06-13T10:59:01Z

«گزارشی ویژه به‌یک دوست» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: بازنگری شد.

2011-06-13T10:57:40Z

بازنگری شد.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-06-11T09:07:41Z

در حال بازنگری.

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +ﻩٔ , -ۀ +ﻩٔ , -هٴ +هٔ )

2011-06-09T09:20:05Z

ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +ﻩٔ , -ۀ +ﻩٔ , -هٴ +هٔ )

Parastoo: اصلاح فاصلهٔ بینِ خطوط.

2011-06-09T08:22:10Z

اصلاح فاصلهٔ بینِ خطوط.

نمایش تغییرات

Parastoo: اصلاح فاصلهٔ بینِ خطوط.

2011-06-09T07:49:58Z

اصلاح فاصلهٔ بینِ خطوط.

نمایش تغییرات

Parastoo: هیأت به جای هیات.

2011-06-09T07:31:14Z

هیأت به جای هیات.

Parastoo: بازنگری تا میانهٔ صفحهٔ ۱۴.

2011-06-09T07:25:07Z

بازنگری تا میانهٔ صفحهٔ ۱۴.

Parastoo: اصلاح فاصلهٔ بینِ خطوط.

2011-06-08T06:22:19Z

اصلاح فاصلهٔ بینِ خطوط.

@@ سطر ۲۵۸: / سطر ۲۵۸: @@
 '''دوم دی ماه ۵۸ - تهران'''
+{{لایک}}
 [[رده:کتاب جمعه ۲۶]]
 [[رده:اسماعیل خوئی]]
 [[رده:مقالات نهایی‌شده]]
+[[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 [[Image:26-020.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۲۰|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۲۰]]
 '''اسماعیل خوئی:'''
@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۵: @@
 {{ستاره}}
-کانون نویسندگان ایران، این (بزرگ‌ترین؟) همایشگاهِ آفرینندگیِ اندیشگی و هنریِ ایران، پیش از قیام انقلابیِ مردم این مرز و بوم، کار و کارکردِ روشن و برجسته‌ئی داشت: همگان می‌دانستند که کانون نویسندگان ایران همانا سنگری‌ست برای پاسداری و پشتیبانی از آزادیِ بیان و نشر در سراسر ایران زمین. و همگان می‌دانستند که در پاسداری و پشتیبانی از آزادی بیان و نشر، کانونِ نویسندگانِ ایران، در گفتار و در کردار، به‌ناچار در برابر همهٔ باله‌های فرمانروائیِ وابسته و واپسگریِ آن زمان، یعنی در برابر همهٔ بازوهای دستگاه آمریکا زده و خودکامهٔ آریامهری، می‌بایست بایستد. و همگان می‌دانستند که کانونِ نویسندگان ایران در پاسداری و پشتبانی از آزادیِ بیان و نشر، در گفتار و کردار، در برابر همهٔ باله‌ها و بازوهای دستگاه امریکا زده و خودکامهٔ آریامهری، ایستاده است – یا ایستاده بود.
+کانون نویسندگان ایران، این (بزرگ‌ترین؟) همایشگاهِ آفرینندگیِ اندیشگی و هنریِ ایران، پیش از قیام انقلابیِ مردم این مرز و بوم، کار و کارکردِ روشن و برجسته‌ئی داشت: همگان می‌دانستند که کانون نویسندگان ایران همانا سنگری‌ست برای پاسداری و پشتیبانی از آزادیِ بیان و نشر در سراسر این سرزمین. و همگان می‌دانستند که در پاسداری و پشتیبانی از آزادی بیان و نشر، کانونِ نویسندگانِ ایران، در گفتار و در کردار، به‌ناچار در برابر همهٔ باله‌های فرمانروائیِ وابسته و واپسگرایِ آن زمان، یعنی در برابر همهٔ بازوهای دستگاه امریکازده و خودکامهٔ آریامهری، می‌بایست بایستد. و همگان می‌دانستند که کانونِ نویسندگان ایران در پاسداری و پشتیبانی از آزادیِ بیان و نشر، در گفتار و کردار، در برابر همهٔ باله‌ها و بازوهای دستگاه امریکازده و خودکامهٔ آریامهری، ایستاده است – یا ایستاده بود.
 - فرق نمی‌کند.
--‌باری، پروندهٔ فعالیت‌های آزادیخواهانهٔ کانون، در دورﻩٔ پیش از انقلاب، به‌راستی درخشان است. به‌تصدیق دشمن و دوست، کانون در دورﻩٔ پیش از انقلاب خوب کار می‌کرد. پیش آمد، البته، که کانون چند سالی در برابر فشارِ دستگاه کشتار و شکنجه و زنجیر و تحقیر، به‌ناگزیر خاموشی گزیند. خاموشیِ کانون را امّا هیچکس هرگز نشانه‌ئی از «پذیرش» نمی‌دانست.
+-‌ باری، پروندهٔ فعالیت‌های آزادیخواهانهٔ کانون، در دورهٔ پیش از انقلاب، به‌راستی درخشان است. به‌تصدیق دشمن و دوست، کانون در دورهٔ پیش از انقلاب خوب کار می‌کرد. پیش آمد، البته، که کانون چند سالی در برابر فشارِ دستگاه کشتار و شکنجه و زنجیر و تحقیر، به‌ناگزیر خاموشی گزیند. خاموشیِ کانون را امّا هیچکس هرگز نشانه‌ئی از «پذیرش» نمی‌دانست.
-برای کسانی که کانون نویسندگان ایران را از نزدیک و به‌راستی می‌شناسند آشکار است که این کانون در ماهیت تاریخی و درخواست‌ها و آرمان‌های مردمی خویش هنوز نیز همان است و همچنان است که بوده است. بر هیچکس پوشیده نیست، با این همه، که پس از قیام خونین و انقلابیِ مردم ما که نخستین برآیند شکوهمند آن همانا گریختن پسر رضا خان پالانی از ایران و فروریختن نظام ننگین ستمشاهی در این سرزمین بود؛ نهادها و نمودهای حاکم بر جامعهٔ ما، زیر و زبر نیز اگر نشد، باری جابه‌جائی‌های شگرفی یافت؛ و در نتیجه، ساخت و بافت «حاکمیت»، در ایران انقلابی، سخت پیچیده‌تر شد: با لایه‌ها و سوهای بسیار و ناهمسار. در گذشتهٔ آریامهری «نیک» و «بد» را در همان نخستین نگاه می‌توانستی از یکدیگر بازبشناسی: «نیک» آن بود که دستگاه ستمشاهی را «بد» بداند و «بد» آن بود که این دستگاه دوزخی را به‌گونه‌ئی مستقیم یا نا مستقیم «نیک» بشمارد. هرآنچه و هرآنکه که با «دستگاه» می‌بود بی‌گمان دوست مردم نمی‌بود: و هر آن که و هر آنچه با مردم بود «دستگاه» را به‌ناگزیر دشمن می‌داشت. کارها آسان بود و جبهه‌ها مشخص. این سوئی بودی یا آن سوئی؟ در این سو «مردم» را داشتیم و تهی دستی و دربدری و زندان و رنج و شکنجه و مرگ را، و در آن سو «دستگاه» را داشتیم و توانگری و آرامش و خواب و خور و لمیدن و پوچی را؛ و
+برای کسانی که کانون نویسندگان ایران را از نزدیک و به‌راستی می‌شناسند آشکار است که این کانون در ماهیت تاریخی و درخواست‌ها و آرمان‌های مردمی خویش هنوز نیز همان است و همچنان است که بوده است. بر هیچکس پوشیده نیست، با این همه، که پس از قیام خونین و انقلابیِ مردم ما که نخستین برآیند شکوهمندِ آن همانا گریختن پسر رضا خان پالانی از ایران و فروریختن نظام ننگین ستمشاهی در این سرزمین بود؛ نهادها و نمودهای حاکم بر جامعهٔ ما، زیر و زبر نیز اگر نشد، باری جابه‌جائی‌های شگرفی یافت؛ و در نتیجه، ساخت و بافت «حاکمیت»، در ایران انقلابی، سخت پیچیده‌تر شد: با لایه‌ها و سوهای بسیار و ناهمساز. در گذشتهٔ آریامهری «نیک» و «بد» را در همان نخستین نگاه می‌توانستی از یکدیگر بازبشناسی: «نیک» آن بود که دستگاه ستمشاهی را «بد» بداند و «بد» آن بود که این دستگاه دوزخی را به‌گونه‌ئی مستقیم یا نامستقیم «نیک» بشمارد. هرآنچه و هرآنکه که با «دستگاه» می‌بود بی‌گمان دوست مردم نمی‌بود: و هر آن که و هرآنچه با مردم بود «دستگاه» را به‌ناگزیر دشمن می‌داشت. کارها آسان بود و جبهه‌ها مشخص. این سوئی بودی یا آن سوئی؟ در این سو «مردم» را داشتیم و تهیدستی و دربدری و زندان و رنج و شکنجه و مرگ را، و در آن سو «دستگاه» را داشتیم و توانگری و آرامش و خواب و خور و لمیدن و پوچی را؛ و
 - «انتخاب کن، مرد!»
@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۷: @@
 و انتخاب کردن، با این همه، دشوار نبود:
-- «خوب روشن است دیگر: من در این سویم، در سوی مردم».
+- «خوب، روشن است دیگر: من در این سویم، در سوی مردم».
 و بر هیچکس پوشیده نیست که کانون نویسندگان ایران، هم از آغاز فعالیت فرهنگیِ خویش، همیشه در این سو بوده است، در سوی مردم.
-پس از قیام برومند و پرشکوه مردم ایران در بهمن ماه سال گذشته، امّا، جامعهٔ انقلابی ما کم کم میدانی شد برای تاخت و تاز نیروهای ناهمساز و ناهمسوئی که هر یک در بافت و ساختِ حاکمیتِ آینده این مرز و بوم برای خود سهمی هرچه بیش‌تر می‌خواستند. کشاکش این نیروها، که هنوز نیز با یکدیگر درگیرند، طبیعی است که روزبه‌روز از «گوناگونی» نیروها بیشتر بکاهد و، به‌ویژه آن‌هائی را که آمادگی بیش‌تری برای سازش کردن و سرسپردن
+پس از قیام برومند و پرشکوه مردم ایران در بهمن ماه سال گذشته، امّا، جامعهٔ انقلابی ما کم‌کم میدانی شد برای تاخت و تاز نیروهای ناهمساز و ناهمسوئی که هر یک در بافت و ساختِ حاکمیتِ آیندهٔ این مرز و بوم برای خود سهمی هرچه بیش‌تر می‌خواستند. کشاکش این نیروها، که هنوز نیز با یکدیگر درگیرند، طبیعی‌ست که روزبه‌روز از «گوناگونی» نیروها بیش‌تر بکاهد و، به‌ویژه آن‌هائی را که آمادگی بیش‌تری برای سازش کردن و سرسپردن
-دارند در بستری از همسازی و همسوئی یگانه کند. این روند امّا با همه آسانی و سادگی خود دشواری‌ها و پیچیدگی‌های بسیاری را نیز به‌همراه می‌آورد. نهادها و نمودهائی که جامعهٔ انقلابی ما را راه می‌برند، اکنون هم همرای و همسوی نیستند. برآیتدِ قیام دشوار و خونبار مردم این سرزمین در برابر نظام خون‌آشام ستمشاهی، به‌هیچ روی موقعیتی نیست که آن را با چند یا چندین واژﻩٔ برگزیده از واژگان انقلاب بتوان به‌آسانی و به‌روشنی تصویر کرد. موقعیتی داریم اکنون در این مرز و بوم، که فراتر از خواستگاه و لایه‌های مردمیِ خویش بافت و ساختی چند رویه و چند سویه دارد. به‌دست دادن تحلیلی روشنگر از این «موقعیت» البته از گسترهٔ امکانات و اختیارات هیأت دبیران کانون نویسندگان ایران فراتر است. چرا که دست یازیدن به‌جنین تحلیلی، بی‌گمان امکان پذیر نیست مگر با پذیرفتن پیشداوری‌های جهان نگرانهٔ ویژه‌ئی. بر عهدﻩٔ هیأت دبیران کانون است امّا، که در مقام خود، چون هیأت دبیران کانون، به‌هیچ پیشامدی اجتماعی و هیچ مجموعه‌ئی از این گونه پیشامدها از دیدگاه و در چارچوب جهان نگریِ ویژه‌ئی ننگرند؛ و هیچ پیشامدی اجتماعی و هیچ مجموعه‌ئی از این گونه پیشامدها را به‌داوری نگیرند مگر از دیدگاه و در چارچوب اصول بیان شده در «موضع کانون»
+دارند در بستری از همسازی و همسوئی یگانه کند. این روند امّا با همه آسانی و سادگی خود دشواری‌ها و پیچیدگی‌های بسیاری را نیز به‌همراه می‌آورد. نهادها و نمودهائی که جامعهٔ انقلابی ما را راه می‌برند، اکنون هم همرای و همسوی نیستند. برآیندِ قیام دشوار و خونبار مردم این سرزمین در برابر نظام خون‌آشام ستمشاهی، به‌هیچ روی موقعیتی نیست که آن را با چند یا چندین واژهٔ برگزیده از واژگان انقلاب بتوان به‌آسانی و به‌روشنی تصویر کرد. موقعیتی داریم اکنون در این مرز و بوم، که فراتر از خاستگاه و لایه‌های مردمیِ خویش بافت و ساختی چند رویه و چند سویه دارد. به‌دست دادن تحلیلی روشنگر از این «موقعیت» البته از گسترهٔ امکانات و اختیارات هیأت دبیران کانون نویسندگان ایران فراتر است. چرا که دست یازیدن به‌چنین تحلیلی، بی‌گمان امکان پذیر نیست مگر با پذیرفتن پیشداوری‌های جهان نگرانهٔ ویژه‌ئی. بر عهدهٔ هیأت دبیران کانون است امّا، که در مقام خود، چون هیأت دبیران کانون، به‌هیچ پیشامدی اجتماعی و به‌هیچ مجموعه‌ئی از این گونه پیشامدها از دیدگاه و در چارچوب جهان نگریِ ویژه‌ئی ننگرند؛ و هیچ پیشامدی اجتماعی و هیچ مجموعه‌ئی از این گونه پیشامدها را به‌داوری نگیرند مگر از دیدگاه و در چارچوب اصول بیان شده در «موضع کانون».
 - پرسشی برایم پیش آمده است.
@@ سطر ۱۲۵: / سطر ۱۲۴: @@
 - امّا تو می‌گوئی هیأت دبیران کانون باید از این گونه «داوری»ها بپرهیزد.
-- آقای باهوش! این گفتﻩٔ من است نه نظر رسمیِ هیأت دبیران کاتون. مگر «برداشت‌های شخصیِ» مرا نمی‌خواستی؟
+- آقای باهوش! این گفتهٔ من است نه نظر رسمیِ هیأت دبیران کاتون. مگر «برداشت‌های شخصیِ» مرا نمی‌خواستی؟
 - چرا.

@@ سطر ۱۹۵: / سطر ۱۹۵: @@
 می‌فرمایند: «همین که گفتم. اعلام کنید که شب‌های کانون برگزار نخواهد شد. وگرنه من این نامه را در روزنامه‌ها چاپ خواهم کرد!»
-و مثل همیشه نامه‌ئی در دست دارند که ما، اعضاء هیأت دبیران کنونی کانون، با دیدن آن به‌خود می‌گوئیم: اینک برگی دیگر که به‌پروندۀ کانون افزوده می‌شود! روز بعد، جلسهٔ عمومی هفتگی کانون را داریم. دوستان، آقای'''به‌آذین''' را به‌پرسش می‌گیرند که: «شب‌های کانون چرا نباید برگزار شود؟»
+و مثل همیشه نامه‌ئی در دست دارند که ما، اعضاء هیأت دبیران کنونی کانون، با دیدن آن به‌خود می‌گوئیم: اینک برگی دیگر که به‌پروندﻩٔ کانون افزوده می‌شود! روز بعد، جلسهٔ عمومی هفتگی کانون را داریم. دوستان، آقای'''به‌آذین''' را به‌پرسش می‌گیرند که: «شب‌های کانون چرا نباید برگزار شود؟»
 آقای'''به‌آذین''' دلایلی می‌آورند. گفت و گو داغ می‌شود. امّا سرانجام به‌جائی نمی‌رسد.

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 '''اسماعیل خوئی:'''
 '''در آستانهٔ برگزاری جلسهٔ فوق‌العادهٔ مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران'''
@@ سطر ۲۸۶: / سطر ۲۸۷: @@
 روشنگر از این «موقعیت» البته از گسترۀ
-امکانات و اختیارات هیات دبیران کانون
+امکانات و اختیارات هیأت دبیران کانون
 نویسندگان ایران فراتر است. چرا که دست
@@ سطر ۲۹۴: / سطر ۲۹۵: @@
 نیست مگر با پذیرفتن پیشداوری‌های
-جهان نگرانﻩٔ ویژه‌ئی. بر عهدﻩٔ هیات دبیران
+جهان نگرانﻩٔ ویژه‌ئی. بر عهدﻩٔ هیأت دبیران
 کانون است امّا، که در مقام خود، چون
-هیات دبیران کانون، به‌هیچ پیشامدی
+هیأت دبیران کانون، به‌هیچ پیشامدی
 اجتماعی و هیچ مجموعه‌ئی از این گونه
@@ سطر ۳۲۶: / سطر ۳۲۷: @@
 - هست.
-- امّا تو می‌گوئی هیات دبیران کانون باید
+- امّا تو می‌گوئی هیأت دبیران کانون باید
 از این گونه «داوری»ها بپرهیزد.
@@ سطر ۳۳۲: / سطر ۳۳۳: @@
 - آقای باهوش! این گفتﻩٔ من است نه نظر
-رسمیِ هیات دبیران کاتون. مگر
+رسمیِ هیأت دبیران کاتون. مگر
 «برداشت‌های شخصیِ» مرا نمی‌خواستی؟
@@ سطر ۳۴۸: / سطر ۳۴۹: @@
 به‌کجا رسیده بودیم؟
-- به‌دیدگاه یا چارچوبی که هیات دبیران
+- به‌دیدگاه یا چارچوبی که هیأت دبیران
 کانون از آن یا در آن می‌باید هر پیشامدی را
@@ سطر ۷۶۳: / سطر ۷۶۴: @@
 دست یازیدن به‌آن‌ها شرم خواهند داشت؟
-هم از لحظه‌ئی که هیات دبیران کنونی
+هم از لحظه‌ئی که هیأت دبیران کنونی
 کانون کار خود را آغاز کرد آقایان
@@ سطر ۷۷۵: / سطر ۷۷۶: @@
 نیامده است که تنی از گروه پنج نفری، در
-هیچ زمینه‌ئی، هیات دبیران کنونی کانون را
+هیچ زمینه‌ئی، هیأت دبیران کنونی کانون را
 نیکخواهانه و دلسوزانه یاری کرده باشد.
@@ سطر ۷۸۳: / سطر ۷۸۴: @@
 گاهگاه به‌سراغ ما می‌آمد. کم‌تریش می‌آمد
-امّا که این بزرگوار «نامه‌ئی سرگشاده به‌هیات
+امّا که این بزرگوار «نامه‌ئی سرگشاده به‌هیأت
 دبیزان» بر سر دست نداشته باشد که: «سخنم
@@ سطر ۷۹۵: / سطر ۷۹۶: @@
 می‌تواند بگوید، از هم اکنون می‌باید نگران
-سرنوشت اعضاء هیات دبیران کنونی و بیشتر
+سرنوشت اعضاء هیأت دبیران کنونی و بیشتر
 اعضاء کانون بود. چرا که مجموعﻩٔ نامه‌های
-ایشان و نوشته‌های ایشان دربارۀ، هیات
+ایشان و نوشته‌های ایشان دربارۀ، هیأت
 دبیران کنونی و بیشتر اعضاء کانون،
@@ سطر ۸۱۵: / سطر ۸۱۶: @@
 '''کسرائی'''. آقای '''کسرائی''' با آن که یکی از اعضاء
-علی‌البدل هیات دبیران کنونی کانون است،
+علی‌البدل هیأت دبیران کنونی کانون است،
 به‌رغم خواهش‌های مکرر ماتا کنون حتی یک بار نیز
-در جلسه‌های هیات دبیران شرکت نکرده
+در جلسه‌های هیأت دبیران شرکت نکرده
 است. برابر بگذار این رفتار را با رفتار آقای
@@ سطر ۸۲۵: / سطر ۸۲۶: @@
 '''هوشنگ گلشیری'''، عضو علی‌البدل دیگر
-هیات دبیران، که گرچه در اصفهان زندگانی
+هیأت دبیران، که گرچه در اصفهان زندگانی
 می‌کند بسیار پیش می‌آید که در جلسه‌های ما
@@ سطر ۸۹۱: / سطر ۸۹۲: @@
 و مثل همیشه نامه‌ئی در دست دارند که ما،
-اعضاء هیات دبیران کنونی کانون، با دیدن آن
+اعضاء هیأت دبیران کنونی کانون، با دیدن آن
 به‌خود می‌گوئیم: اینک برگی دیگر که به‌پروندۀ
@@ سطر ۹۸۱: / سطر ۹۸۲: @@
 پرونده‌سازی بر ضد کانون.
-کشاندن هیات دبیران کانون به‌درگیر شدن
+کشاندن هیأت دبیران کانون به‌درگیر شدن
-با حزبی که هیات دبیران کانون، به‌عنوان
+با حزبی که هیأت دبیران کانون، به‌عنوان
-هیات دبیران کانون، هیچگونه نظری
+هیأت دبیران کانون، هیچگونه نظری
 نمی‌تواند دربارﻩٔ آن داشته باشد-

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 [[Image:26-020.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۲۰|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۲۰]]
-{{بازنگری}}
+'''اسماعیل خوئی:'''
--««خووووب !»
+از من می‌پرسی، با مایه‌ئی آشکار از رنجش و پرخاش در پرسشت، که:
 می‌فرمائی:
-- «آقای یکی از اعضای محترم هیات دبیران کانون نویسندگان ایران!»
+- «آقای یکی از اعضای محترم هیأت دبیران کانون نویسندگان ایران!»
 موش می‌شوم و گوش می‌شوم، که:
@@ سطر ۲۴: / سطر ۳۱: @@
 - «بله، قربان؟»
-گربﻩٔ ناقلائی که تو باشی دنبالﻩٔ کار را خوب می‌دانی:
+گربهٔ ناقلائی که تو باشی دنبالهٔ کار را خوب می‌دانی:
-می‌خواهند به‌پنج تن از تیزپروازانِ پیرارین راه و رسمِ پریدن بیاموزند؟!»
+- «پنج تن از نوبالان امسالی – هاه هاه – می‌خواهند به‌پنج تن از تیزپروازانِ پیرارین راه و رسمِ پریدن بیاموزند؟!»
 و من می‌مانم، حیران و پرسان، که با تو دیگر چه می‌توانم گفت. تو که، نازنین، بهتر از من می‌بایست بدانی. تو که، می‌دانم، بهتر از من می‌دانی.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۹: @@
 - «نه، دوست من، چنین نیست. تو خود بهتر از من می‌دانی که چنین نیست»
-- «یعنی؟ »
+- «یعنی؟»
-خود را به‌‌کوچﻩٔ علی چپ زده‌ئی، می‌دانم. و باشد. خود دانی. داستان «نوبالان» و «تیزپروازان» امّا به‌هیچ روی چنان نیست که تو می‌گوئی با می‌پنداری.
+خود را به‌‌کوچهٔ علی چپ زده‌ئی، می‌دانم. و باشد. خود دانی. داستان «نوبالان» و «تیزپروازان» امّا به‌هیچ روی چنان نیست که تو می‌گوئی یا می‌پنداری.
-بگذریم از این حقیقت که در میان پنج تنی که تو «نوبالان امسالی» شان می‌خوانی و می‌دانی بلند پروازانی همچون '''احمد شاملو ''' و '''غلامحسین ساعی''' داریم که ایّ، چندان هم «امسالی» نیستند. هستند؟ و بگذریم از این حقیقت، از سوی دیگر، که در میان پنج تنی که در این ماجرا رویاروی ما ایستاده‌اند نیز «ماکیان کردارانی» را داریم که تو خود نیز ایشان را نمی‌توانی از '''«تیزپروازان پیرارین»''' بشماری. می‌توانی؟
+بگذریم از این حقیقت که در میان پنج تنی که تو «نوبالان امسالی»شان می‌خوانی و می‌دانی بلند پروازانی همچون '''احمد شاملو''' و '''غلامحسین ساعدی''' را داریم که ایّ، چندان هم «امسالی» نیستند. هستند؟ و بگذریم از این حقیقت، از سوی دیگر، که در میان پنج تنی که در این ماجرا رویاروی ما ایستاده‌اند نیز «ماکیان کردارانی» را داریم که تو خود نیز ایشان را نمی‌توانی از «'''تیزپروازانِ''' پیرارین» بشماری. می‌توانی؟
-بگذار امّا در میان این دعوا هیچ نرخی تعیین نکنیم. حقیقت این است که بر ما اعضای هیات دبیران کنونی کانون از روز نیز روشن‌تر شده است که آقایان «پنج تنِ قال و ادا»- نام و مقام ادبی و هنریِ تک تک و همه‌شان به‌جای خود امّا، تک تک و همه‌شان به‌آرمان‌ها و اصول بیان شده در مرامنامۀ  کانون نویسندگان ایران پشت کرده‌اند.
+بگذار امّا در میان این دعوا هیچ نرخی تعیین نکنیم. حقیقت این است که بر ما اعضای هیأت دبیران کنونی کانون از روز نیز روشن‌تر شده است که آقایان «پنج تنِ قال و اَدا»- نام و مقام ادبی و هنریِ تک تک و همه‌شان به‌جای خود امّا، تک تک و همه‌شان به‌آرمان‌ها و اصول بیان شده در مرامنامهٔ  کانون نویسندگان ایران پشت کرده‌اند.
 - چرا؟
@@ سطر ۴۶: / سطر ۵۱: @@
 - چرا چی؟ چرا ایشان بر آرمان‌ها و اصول بیان شده در مرامنامه کانون نویسندگان ایران پشت کرده‌اند؟
-- نه! البته که نه! می‌پرسم؛ چرا شما «پنج تن اهل ماجرا»...
+- نه! البته که نه! می‌پرسم: چرا شما «پنج تن اهل ماجرا»...
 - بله؟
@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۷: @@
 - بع  له! شیرین زبانی کارِ دشواری نیست.
-- اوهم. می‌فرمودید.
+- اوهوم. می‌فرمودید.
-- اوهم. می‌فرمودم: چرا شما اعضاء هیات «دبیران کنونی کانون، بر آن شده‌اید که ایشان، یعنی گروه پنج نفری» به‌آرمان‌ها و اصول بیان شده در مرامنامﻩٔ کانون پشت کرده‌اند؟
+- اوهوم. می‌فرمودم: چرا شما، اعضاء هیأت دبیران کنونی کانون، برآن شده‌اید که ایشان، یعنی گروه پنج نفری، به‌آرمان‌ها و اصول بیان شده در مرامنامهٔ کانون پشت کرده‌اند؟
-- «خبرنامۀشمارﻩٔ 3 کانون» همین فردا منتشر خواهد شد. از این گذشته،هیات دبیران «گزارشی» برای «جلسﻩٔ فوق‌العادۀ مجمع عمومی کانون آماده کرده است.
+- «خبرنامهٔ شمارهٔ ۳ کانون» همین فردا منتشر خواهد شد. از این گذشته، هیأت دبیران «گزارشی» برای جلسهٔ فوق‌العادهٔ مجمع عمومی کانون آماده کرده است. «خبرنامه» که بخوانی و «گزارش» را که بشنوی آنچه را که می‌باید در این زمینه بدانی خواهی دانست.
 - «خبرنامه» را خواهم خواند و «گزارش» را خواهم شنید. امّا تو آیا به‌راستی می‌خواهی، و می‌توانی، به‌همین آسانی از زیرِ بارِ گفت و گو کردن با من در این زمینه شانه خالی کنی؟
-- گفتنی‌ها همان است که در «خبرنامه» خواهی خواند و در «گزارش» خواهی شنید.
+- گفتنی‌ها همان‌هاست که در «خبرنامه» خواهی خواند و در «گزارش» خواهی شنید.
-- هی، ببینم: نکند می‌خواهی بگوئی شما اعضای هیات دبیران کنونی کانون چنان به‌یکدیگر نزدیکید و چندان با یکدیگر هماندیشه و همسخن در پرداختن به‌کارهای کانون، که از هیچکدامتان نمی‌توان به‌امید دست یافتن به‌برداشتی ویژه پرسشی«خصوصی» کرد؟
+- هی، ببینم: نکند می‌خواهی بگوئی شما اعضای هیأت دبیران کنونی کانون چنان به‌یکدیگر نزدیکید و چندان با یکدیگر هماندیشه و همسخن در پرداختن به‌کارهای کانون، که از هیچکدامتان نمی‌توان به‌امید دست یافتن به‌برداشتی ویژه پرسشی «خصوصی» کرد؟
-- آری و نه! اعضای هیات دبیران کنونیِ کانون در نگاهبانی از هویتِ آزاد و آزادۀ کانون همدل و همرایند. هر یک از ایشان، با این همه، مردی‌ست، فردی‌ست، برای خود: با همه ویژگی‌هائی که برخوردار بودن از آن‌ها مرد را فرد می‌کند یا فرد را مرد. نه قربان من از همه چیز می‌توانم برداشت‌های ویژﻩٔ خود را- نیز؟ نیز- داشته باشم. و دارم
+- آری و نه! اعضای هیأت دبیران کنونیِ کانون در نگاهبانی از هویتِ آزاد و آزادهٔ کانون همدل و همرایند. هر یک از ایشان، با این همه، مردی‌ست، فردی‌ست، برای خود: با همه ویژگی‌هائی که برخوردار بودن از آن‌ها مرد را فرد می‌کند یا فرد را مرد. نه قربان من از همه چیز می‌توانم برداشت‌های ویژهٔ خود را- نیز؟ نیز- داشته باشم. و دارم.
 - ‌از آنچه در کانون می‌گذرد نیز؟
@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۹: @@
 - خوب؟
-- تو شخصأ ماجرای گروه پنج نفری را چه گونه می‌یابی؟ چگونه در می‌یابی؟
+- تو شخصاً ماجرای گروه پنج نفری را چه گونه می‌یابی؟ چگونه در می‌یابی؟
 - جانم بگوید برای دوست خوب خودم که...
-- بی‌مقدمه چینی لطفأ!
+- بی‌مقدمه چینی لطفاً!
-- اتفاقأ با اجازﻩٔ سرکار نخست باید مقدمه‌ئی بچینم.
+- اتفاقاً با اجازهٔ سرکار نخست باید مقدمه‌ئی بچینم.
 - بچین ببینم!
@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۵: @@
 {{ستاره}}
-کانون نویسندگان ایران، این
+کانون نویسندگان ایران، این (بزرگ‌ترین؟) همایشگاهِ آفرینندگیِ
 اندیشگی و هنریِ ایران، پیش از قیام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۱۰:۵۹
(بدون تفاوت)