گزارشی از سمینار بررسی مسائل کشاورزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «گزارشی از سمینار بررسی مسائل کشاورزی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-03-28T16:01:39Z

«گزارشی از سمینار بررسی مسائل کشاورزی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-03-28T16:00:09Z

نهایی شد.

Mohaddese: بازنگری شد.

2012-03-28T15:57:18Z

بازنگری شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۴۳.

2012-03-28T09:37:43Z

بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۴۳.

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۴۰.

2012-03-27T08:51:30Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۴۰.

نمایش تغییرات

Mohaddese در ‏۲۷ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۴

2012-03-27T07:34:15Z

نمایش تغییرات

Mohaddese: در حال بازنگری.

2012-03-26T13:44:19Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-(( +«, -)) +»)

2012-03-04T14:13:23Z

ربات: تغییر خودکار متن (-(( +«, -)) +»)

غزال در ‏۴ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۴۷

2012-03-04T08:47:53Z

غزال در ‏۴ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۱

2012-03-04T08:31:58Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۸۰: / سطر ۸۰: @@
 این قانون به‌صراحت بازگوی آن است که نظام زمینداری موجود تثبیت خواهد شد. یعنی آنکه نظام زمین‌داری شبیه گذشته خواهد بود. این قانون در شرایطی تصویب شده است که دوسوم روستانشینان (یعنی ۶۲ درصد جمعیت روستائی) فقط ۳۸ درصد از اراضی را در اختیار دارد. اما فقط ۱۵ درصد از جمعیت روستائی ۶۲ درصد از اراضی مزروعی را در اختیار دارد. در شرایط موجود ۱۲ درصد از اراضی مزروعی کشور در اختیار فقط ۷۰۰۰ بهره‌بردار است که وسعت اراضی تحت تصرف هر یک از آنان بیش از ۱۰۰ هکتار است حال آنکه – روستانشینان (یعنی ۲۳ درصد جمعیت روستائی) بی‌زمینند.{{نشان|۵}}
-نکته مهم آن است که روستائیان بی‌زمین و کم زمین، چه باید بکنند؟ در قانون نحوهٔ واگذاری و احیاء اراضی پیش‌بینی شده است که: «اینان ‌می‌توانند به‌عنوان برزگر{{نشن|۶}} در اراضی بهره‌برداری‌های بزرگ، مزدوری کنند یا به‌صورت رعیت با مالکین قرارداد مزارعه{{نشان|۷}} منعقد کنند.»{{نشان|۸}}
+نکته مهم آن است که روستائیان بی‌زمین و کم زمین، چه باید بکنند؟ در قانون نحوهٔ واگذاری و احیاء اراضی پیش‌بینی شده است که: «اینان ‌می‌توانند به‌عنوان برزگر{{نشان|۶}} در اراضی بهره‌برداری‌های بزرگ، مزدوری کنند یا به‌صورت رعیت با مالکین قرارداد مزارعه{{نشان|۷}} منعقد کنند.»{{نشان|۸}}
 در واقع این پیش‌بینی تأئید سیستم بزرگری و مزارعه است. در سمینار جبههٔ معترض این پیش‌بینی را ارتجاعی تلقی نموده و گنجاندن آن را در این قانون نشانه‌ئی دانست از جبهه‌گیری مسئولین کشاورزی وطراحان قانون در جهت منافع مالکان.
@@ سطر ۱۵۸: / سطر ۱۵۸: @@
+[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
 [[رده:کتاب جمعه ۱۷]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 در جریان سمینار روشن شد که شرکت کنندگان دو جبههٔ کاملاً مخالف دارند. '''جبههٔ مسلط''' که مسئوولان تکنوکرات (بیش‌تر افراد گروه اول) و همهٔ عناصر بورژوا ـ ملاک  و مالک (دستهٔ اول از گروه اول) را دربر ‌می‌گرفت. این افراد برای تثبیت موقعیت خود و حفظ خطوط عمده نظم موجود، در بسیاری از زمینه‌ها اتفاق نظر داشتند. این جبهه سیاست‌ها و اقدامات جاری وزارت کشاورزی را تأئید می‌کرد و با طرح مسائل اساسی و دستیابی به‌رهنمودهائی برای تغییر بنیادی شرایط موجود مخالف بود. افراد این گروه کوشش می‌کردند که با ناسزا گفتن به‌طاغوت و اصلاحات ارضی، با ارائه آمار و ارقام، با توجیهات تکنوکراتی و سرانجام با تقدیس و ستایش از مالکیت، از طرح مسائل اساسی مانند مالکیت و مسأله ارضی جلوگیری کنند یا این مسائل را بی‌اهمیت‌تر از مقوله‌هائی چون تأمین کود، بذر یا اعتبار جلوه دهند.
-'''جبههٔ معترض''' مشتمل بود، بر دهقانان و (دسته دوم از گروه دوم) بعضی از صاحبنظران و کارشناسان (گروه سوم). افراد این جبهه از یک سو در اقلیت بودند و از سوی دیگر مجالی برای اظهارنظر نمی‌یافتند. اما موضع‌گیری آنان نشان ‌می‌داد که خواستار تغییر بنیادی ساخت‌های موجود و استقرار ساختی نوینند. این افراد اعتقاد داشتند که آن امنیت و تامینی که مالکان بزرگ یورژواـ ملاکان و تکنوکرات‌های وابسته خواستار آنند عملا فقط وقتی برقرار میشود که آرمانهای انقلاب تحقق یابد و عدالت اقتصادی و اجتماعی و سیاسی موجود را در گرو حل مساله ارضی در جهت منافع میدانستند ومیکوشیدند که با استناد به‌شعارهای انقلاب ، سخنان امام و رهنمود‌های اسلا‌می‌، حقانیت مواضع خود را اثبات کنند شکی نیست که موضع گیری این افراد خواب خوش جبهه مسلط را (که ائتلافی بود از یورژوا ـ ملاکان ، تکنوکرات‌ها و مالکان ارضی) آشفته کرد و سبب آن شد که جلسات سمینار بسیار متشنج شود . مشارکت در کمیته‌هائی که تعیین شده بود (یعنی کمیته‌های هفتگانه کار) نیز تا حدود زیادی به‌موضع گیری شرکت کنندگان بستگی داشت . مثلا افراد جبهه مسلط عموما در کمیته‌های شماره یک و شش یعنی کمیته بررسی مالکیت و نظام‌های بهره برداری از زمین و کمیته بررسی تشکیلات وزارت کشاورزی و نحوه پیاده کردن طرح پیشنهادی، گرد آمده بودند. شکی نیست که گردآمدن این افراد دران دوکمیته به‌دلیل آن بود که جهتگیری‌های آن را کنترل کرده و از منافع و مصالح خود دفاع کنند تشبثات آنها سبب شد که بازده کار این دو کمیته بسیار ناچیز باشد و به‌خصوص در کمیته شماره یک یعنی کمیته بررسی مالکیت و نظامهای بهره برداری ، شرکت کنندگان در این کمیته به‌هیچ دیدگاه مشترکی نرسیدند و کار کمیته در اوج مجادلات دو جناح مسلط و معترض پایان یافت و قرار شد که عقاید هر دو جناح را ثبت کنند تا بعدا مسوولان وزارت کشاورزی (یعنی بعضی از افراد جناح مسلط) آن را جمع بندی و منظم کنند.
+'''جبههٔ معترض''' مشتمل بود، بر دهقانان و (دسته دوم از گروه دوم) بعضی از صاحبنظران و کارشناسان (گروه سوم). افراد این جبهه از یک سو در اقلیت بودند و از سوی دیگر مجالی برای اظهارنظر نمی‌یافتند. اما موضع‌گیری آنان نشان ‌می‌داد که خواستار تغییر بنیادی ساخت‌های موجود و استقرار ساختی نوینند. این افراد اعتقاد داشتند که آن امنیت و تأمینی که مالکان بزرگ، بورژوا - ملاکان و تکنوکرات‌های وابسته خواستار آنند، عملاً فقط وقتی برقرار می‌شود که آرمان‌های انقلاب تحقق یابد و عدالت اقتصادی و اجتماعی رعایت شود. این افراد حل بسیاری از دشواری‌های اقتصادی اجتماعی و سیاسی موجود را در گرو حل '''مسأله ارضی''' در جهت منافع می‌دانستند و می‌کوشیدند که با استناد به‌شعارهای انقلاب، سخنان امام و رهنمود‌های اسلا‌می‌، حقانیت مواضع خود را اثبات کنند. شکی نیست که موضع‌گیری این افراد خواب خوش '''جبهه مسلط''' را (که ائتلافی بود از بورژوا - ملاکان، تکنوکرات‌ها و مالکان ارضی) آشفته کرد و سبب آن شد که جلسات سمینار بسیار متشنج شود. مشارکت در کمیته‌هائی که تعیین شده بود (یعنی کمیته‌های هفتگانهٔ کار) نیز تا حدود زیادی به‌موضع‌گیری شرکت کنندگان بستگی داشت. مثلاً افراد '''جبهه مسلط''' عموماً در کمیته‌های شماره یک و شش یعنی کمیته بررسی مالکیت و نظام‌های بهره‌برداری از زمین و کمیته بررسی تشکیلات وزارت کشاورزی و نحوهٔ پیاده کردن طرح پیشنهادی، گرد آمده بودند. شکی نیست که گردآمدن این افراد در این دو کمیته به‌دلیل آن بود که جهت‌گیری‌های آن را کنترل کرده و از منافع و مصالح خود دفاع کنند. تشبثات آن‌ها سبب شد که بازده کار این دو کمیته بسیار ناچیز باشد و به‌خصوص در کمیته شماره یک یعنی کمیته بررسی مالکیت و نظام‌های بهره‌برداری. شرکت کنندگان در این کمیته به‌هیچ دیدگاه مشترکی نرسیدند و کار کمیته در اوج مجادلات دو جناح مسلط و معترض پایان یافت و قرار شد که عقاید هر دو جناح را ثبت کنند تا بعداً مسئولان وزارت کشاورزی (یعنی بعضی از افراد جناح مسلط) آن را جمع‌بندی و منظم کنند.
-مسئله ارضی و مالکیت، شکی نیست که مهم ترین مسئله سمینار، مالکیت زمین و مقولات وابسته به‌آن بود. گرچه از همان ابتدای کار سمینار همه اصلاحات ارضی رژیم قبلی را نفی کردند اما این گرایش نفی در جهت منافع دهقانان شکل نگرفت و سبب آن نشد که اصلاحات ارضی بهتری را تدارک ببینند. جبهه مسلط هم به‌دلیل آن که اکثریت داشت و هم به‌دلیل آن که حامیان هوشیاری داشت ، توانست از این گرایش نفی در جهت تحکیم منافع خود بهره برداری کند. بعضی از اعا این جناح معتقد بودند که:  به‌طور کلی همه مصائب و دشواری‌ها از آن جا آغاز شد که برخی از مالکین با طاغوت مخالفت کرده و در برابرش به‌مقاومت کردند در نتیجه طاغوت از آنان خلع ید کرد و این کار سبب آن شد که «... نسق ده ازهم پاشید. مدیریت و سرمایه از سازمان زراعتی ده بیرون رفت. رعیت، دهقان شد و ده ویران شد » .
+'''مسئله ارضی و مالکیت.''' شکی نیست که مهم‌ترین مسئله سمینار، مالکیت زمین و مقولات وابسته به‌آن بود. گرچه از همان ابتدای کار سمینار همه اصلاحات ارضی رژیم قبلی را نفی کردند اما این گرایش نفی در جهت منافع دهقانان شکل نگرفت و سبب آن نشد که اصلاحات ارضی بهتری را تدارک ببینند. جبهه مسلط هم به‌دلیل آن که اکثریت داشت و هم به‌دلیل آن که حامیان هوشیاری داشت، توانست از این گرایش نفی در جهت تحکیم منافع خود بهره‌برداری کند. بعضی از اعضای این جناح معتقد بودند که:  به‌طور کلی همهٔ مصائب و دشواری‌ها از آن جا آغاز شد که برخی از مالکین با طاغوت مخالفت کرده و در برابرش مقاومت می‌کردند. در نتیجه طاغوت از آنان خلع ید کرد و این کار سبب آن شد که «... نسق ده از هم پاشید، مدیریت و سرمایه از سازمان زراعتی ده بیرون رفت. رعیت، دهقان شد و ده ویران شد». در نتیجه زارعین که در گذشته با رضایت به‌مالکان پناه ‌می‌آوردند، حا‌می‌ خود را از دست دادند و دیدید که ژندارم، پلیس راه، مأمور سجل و احوال و مأمور غاصب جنگلبانی و مراتع چه بلاهائی بر سر دهقانان آورد. و ملاحظه کردید که این دهقانان چگونه حیران و سرگردان شدند «و یا پول‌های دولتی به‌جای زراعت به‌زیارت رفتند و به‌عوض گاو رادیو خریدند!»{{نشان|۲}}
-در نتیجه زارعین که در گذشته با رضایت به‌مالکان پناه ‌می‌آوردند .حا‌می‌خود را از دست دادند و دیدید که ژندارم، پلیس راه، مامور سجل و احوال و مامور غاصب جنگلبانی و مراتع چه بلاهاتی بر سر دهقانان آورد. وملاحظه کردید که این دهقانان چگونه حیران و سرگردان شدند «و یا پولهای دولتی به‌جای زراعت به‌زیارت رفتند و به‌عوض گاو رادیو خریدند ».
+چنین برداشت‌هائی سبب شد که بزرگ مالکان و بورژوا - ملاکان قویدل شوند و بیش‌تر وقت جلسات را شرح ستمی‌که بر آنان رفته است اختصاص دهند و مجالی چندانی برای دهقانان باقی نگذارند که مشکل اساسی روستا را مطرح کنند.
-چنین برداشتهائی سبب شد که بزرگان مالکان و یورژوا ـ ملاکان قویدل شوند و ببشتر وقت جلسات را شرح ست‌می‌که بر انان رفته است اختصاص دهند و مجالی چندانی برای دهقانان باقی نگذارند که مشکل اساسی روستا را مطرح کنند.
+در طی جلسات سمینار هرگاه که تشبثات مالکین کارساز نبود، تکنوکرات‌ها به‌میدان ‌می‌آمدند و با توجیهات دیرینه و با ذکر تجارب خود حاضران در جلسه را ارشاد می‌کردند که: برای تأمین استقلال باید به‌خودکفائی برسیم و تولیدات را افزایش بدهیم. برای افزایش تولید مکانیزاسیون لازم است و مکانیزاسیون در بهره‌برداری‌های کوچک عملی نیست یا مقرون به‌صرفه نیست و بالاخره هزار و یک دلیل ‌می‌آورند که تولید در واحدها کوچک دهقانی، اقتصادی نیست! یا آن که بزرگ مالکی را چنین توجیه ‌می‌کردند که: «حیف است که منابع تجهیز شدهٔ آب و خاک کشور را به‌دهقانان بسپاریم که از رموز مدیریت بی‌خبرند و از تکنیک‌ها و شیوه‌های نوین زراعت بی‌اطلاعند. این منابع را باید به‌'''بخش خصوصی''' داد که اهرم '''توسعهٔ اقتصادی''' است. برای رونق اقتصادی باید از بخش خصوصی دفاع کرد چرا با طرح مسئله مالکیت مانع فعالیت این بخش در کشاورزی می‌شوید. بزرگ مالکان حتی اگر زمین‌هایشان را با غصب زمین دهقانان به‌دست آورده باشند، حتی اگر از چنگ اصلاحات ارضی گریخته باشند و حتی اگر از طریق زد و بند با رژیم قبلی صاحب زمین شده باشند و به‌هرحال امروز در آن زراعت ‌می‌کنند و مگر نه اینکه معتقدیم «اَلزرع لِلزراع وَ لُوکان غصباً»{{نشان|۳}} به‌جای این مقاصد [منظور توزیع مجدد اراضی است] که به‌نابسامانی‌ها دامن ‌می‌زند و استقرار نظم را دشوار ‌می‌کند، به‌بخش خصوصی اعتبار، امکانات، کمک‌های فنی و غیره بدهید تا اقتصاد به‌هم پاشیده فعلی سامان یابد.»
-از روضه خوانی مالکان و توجیحات تکنوکرات‌ها ‌می‌شد فهمید که همه مزارع و قنوات را مالکین احداث کرده‌اند و به‌اراضی آنان نباید چشم طمع داشت و در عوض زمین‌های موات را ‌می‌توان به‌دهقانان داد تا آن را احیاء کنند تا به‌این طریق هم به‌آنان  زمین داده شود و هم حقی از کسی ضایع نشود.
+از روضه‌خوانی مالکان و توجیحات تکنوکرات‌ها ‌می‌شد فهمید که همهٔ مزارع و قنوات را مالکین احداث کرده‌اند و به‌اراضی آنان نباید چشم طمع داشت و در عوض زمین‌های موات را ‌می‌توان به‌دهقانان داد تا آن را احیاء کنند تا به‌این طریق هم به‌آنان  زمین داده شود و هم حقی از کسی ضایع نشود.
-ظاهرا چنین برداشتی مبنای سیاست گذاری‌های ارضی وزارت کشاورزی بوده است که دستاورد آن قانون نحوه واگذاری و احیاء اراضی است. این قانون که شورای انقلاب هم آن را تصویب کرده است، مهم ترین اقدام دولت فعلی است در حل مسئله ارضی و مسئله دهقانی جامعه روستائی کشور.
 این قانون یکی از مقوله‌های مه‌می‌بود که در سمینار به‌بحث گذاشته بودند. طراحان این قانون آن را ارائه و توجیه کردند و همین ارائه و توجیه بود که جبهه گیری‌ها را آشکارتر کرد. بزرگ مالکان و بورژوا – ملاکان (دسته اول از گروه دوم) به‌تأئید آن پرداختند و دهقانان (دسته دوم از گروه دوم) و بعضی از صاحب نظران به‌شدت به‌آن اعتراض کردند و با ارزیابی‌های گوناگون ماهیت ضد دهقانی آن را افشاء کردند.

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 درجریان سمینار روشن شد که شرکت کنندگان دو جبهه کاملا مخالف دارند . جبهه مسلط که مسؤولان تکنوکرات ( بیشتر افراد گروه اول ) و همه عناصر یورژواـ ملاک  و مالک ( دته اول از گروه اول ) را در بر می گرفت . این افراد برای تثبیت موقعیت خود و حفظ خطوط عمده نظم موجود در بسیاری از زمینه ها اتفاق نظر داشتند . این جبهه سیاست ها و اقدامات جاری وزارت کشاورزی را تایید میکرد و با طرح مسائل اساسی و دستیابی به رهنمودهای برای تغییر بنیادی شرایط موجود مخالف بود . افراد این گروه کوشش میکردند که با ناسزا گفتن به طاغوت و اصلاحات ارضی با ارائه آمار و ارقام ، با توجیهات تکنوکراتی و سرانجام با تقدیس و ستایش از مالکیت ، از طرح مسائل اساسی مانند مالکیت و مساله ارضی جلوگیری کنند یا این مسائل را بی اهمیت تر از مقوله هایی چون تامین کود ، بذر یا اعتبار جلوه دهند .
 جبهه معترض مشتمل بود بر دهقانان و ( دسته دوم از گروه دوم ) بعضی از صاحبنظران و کارشناسان ( گروه سوم ) افراد این جبهه از یک سو در اقلیت بودند و از سوی دیگر مجالی برای اظهار نظر نمی یافتند . اما موضع گیری آنان نشان می داد که خواستار تغییر بنیادی ساخت های موجود و استقرار ساختی نوینند . این افراد اعتقاد داشتند که آن امنیت و تامینی که مالکان بزرگ یورژواـ ملاکان و تکنوکرات های وابسته خواستار آنند عملا فقط وقتی برقرار میشود که آرمانهای انقلاب تحقق یابد و عدالت اقتصادی و اجتماعی و سیاسی موجود را در گرو حل مساله ارضی در جهت منافع میدانستند ومیکوشیدند که با استناد به شعارهای انقلاب ، سخنان امام و رهنمود های اسلامی ، حقانیت مواضع خود را اثبات کنند شکی نیست که موضع گیری این افراد خواب خوش جبهه مسلط را ( که ائتلافی بود از یورژوا ـ ملاکان ، تکنوکرات ها و مالکان ارضی ) آشفته کرد و سبب آن شد که جلسات سمینار بسیار متشنج شود . مشارکت در کمیته هایی که تعیین شده بود ( یعنی کمیته های هفتگانه کار ) نیز تا حدود زیادی به موضع گیری شرکت کنندگان بستگی داشت . مثلا افراد جبهه مسلط عموما در کمیته های شماره یک و شش یعنی کمیته بررسی مالکیت و نظام های بهره برداری از زمین و کمیته بررسی تشکیلات وزارت کشاورزی و نحوه پیاده کردن طرح پیشنهادی ، گرد آمده بودند . شکی نیست که گردآمدن این افراد دران دوکمیته به دلیل آن بود که جهتگیری های آن را کنترل کرده و از منافع و مصالح خود دفاع کنند تشبثات آنها سبب شد که بازده کار این دو کمیته بسیار ناچیز باشد و به خصوص در کمیته شماره یک یعنی کمیته بررسی مالکیت و نظامهای بهره برداری ، شرکت کنندگان در این کمیته به هیچ دیدگاه مشترکی نرسیدند و کار کمیته در اوج مجادلات دو جناح مسلط و معترض پایان یافت و قرار شد که عقاید هر دو جناح را ثبت کنند تا بعدا مسوولان وزارت کشاورزی ( یعنی بعضی از افراد جناح مسلط ) آن را جمع بندی و منظم کنند .
-مسئله ارضی و مالکیت ، شکی نیست که مهم ترین مسئله سمینار ، مالکیت زمین و مقولات وابسته به آن بود . گرچه از همان ابتدای کار سمینار همه اصلاحات ارضی رژیم قبلی را نفی کردند اما این گرایش نفی در جهت منافع دهقانان شکل نگرفت و سبب آن نشد که اصلاحات ارضی بهتری را تدارک ببینند . جبهه مسلط هم به دلیل آن که اکثریت داشت و هم به دلیل آن که حامیان هوشیاری داشت ، توانست از این گرایش نفی در جهت تحکیم منافع خود بهره برداری کند . بعضی از اعا این جناح معتقد بودند که: به طور کلی همه مصائب و دشواری ها از آن جا آغاز شد که برخی از مالکین با طاغوت مخالفت کرده و در برابرش به مقاومت کردند در نتیجه طاغوت از آنان خلع ید کرد و این کار سبب آن شد که ((... نسق ده ازهم پاشید . مدیریت و سرمایه از سازمان زراعتی ده بیرون رفت . رعیت ، دهقان شد و ده ویران شد )) .
+مسئله ارضی و مالکیت ، شکی نیست که مهم ترین مسئله سمینار ، مالکیت زمین و مقولات وابسته به آن بود . گرچه از همان ابتدای کار سمینار همه اصلاحات ارضی رژیم قبلی را نفی کردند اما این گرایش نفی در جهت منافع دهقانان شکل نگرفت و سبب آن نشد که اصلاحات ارضی بهتری را تدارک ببینند . جبهه مسلط هم به دلیل آن که اکثریت داشت و هم به دلیل آن که حامیان هوشیاری داشت ، توانست از این گرایش نفی در جهت تحکیم منافع خود بهره برداری کند . بعضی از اعا این جناح معتقد بودند که: به طور کلی همه مصائب و دشواری ها از آن جا آغاز شد که برخی از مالکین با طاغوت مخالفت کرده و در برابرش به مقاومت کردند در نتیجه طاغوت از آنان خلع ید کرد و این کار سبب آن شد که «... نسق ده ازهم پاشید . مدیریت و سرمایه از سازمان زراعتی ده بیرون رفت . رعیت ، دهقان شد و ده ویران شد » .
-در نتیجه زارعین که در گذشته با رضایت به مالکان پناه می آوردند .حامی خود را از دست دادند و دیدید که ژندارم ، پلیس راه، مامور سجل و احوال و مامور غاصب جنگلبانی و مراتع چه بلاهاتی بر سر دهقانان آورد. وملاحظه کردید که این دهقانان چگونه حیران و سرگردان شدند (( و یا پولهای دولتی به جای زراعت به زیارت رفتند و به عوض گاو رادیو خریدند )) .
+در نتیجه زارعین که در گذشته با رضایت به مالکان پناه می آوردند .حامی خود را از دست دادند و دیدید که ژندارم ، پلیس راه، مامور سجل و احوال و مامور غاصب جنگلبانی و مراتع چه بلاهاتی بر سر دهقانان آورد. وملاحظه کردید که این دهقانان چگونه حیران و سرگردان شدند « و یا پولهای دولتی به جای زراعت به زیارت رفتند و به عوض گاو رادیو خریدند » .
 چنین برداشتهایی سبب شد که بزرگان مالکان و یورژوا ـ ملاکان قویدل شوند و ببشتر وقت جلسات را شرح ستمی که بر انان رفته است اختصاص دهند و مجالی چندانی برای دهقانان باقی نگذارند که مشکل اساسی روستا را مطرح کنند .
-در طی جلسات سمینار هرگاه که تشبثات مالکین کارساز نبود . تکنوکرات ها به میدان می آمدند و با توجیهات دیرینه و با ذکر تجارب خود حاضران در جلسه را ارشاد میکردند که : برای تهمین استقلال باید به خودکفایی برسیم و تولیدات را افزایش بدهیم . برای افزایش تولید مکانیزاسیون لازم است و مکانیزایون در بهره برداری های کوچک عمل نیست با مقرون به صرفه نیست و بالاخره هزار و یک دلیل می آورند که تولید در واحدها کوچک دهقانی ، اقتصادی نیست ! یا آن که بزرگ مالکی را چنین توجیه می کردند که : (( حیف است منابع تجهیز شده ی آب و خاک کشور را به دهقانان بسپاریم که از رموز مدیریت بی خبرند و از تکنیک ها و شیوه های نوین زراعت بی اطلاعند این منابع را باید به بخش خصوصی داد که اهرم توسعه ی اقتصادی است . برای رونق اقتصادی باید از بخش خصوصی دفاع کرد چرا با طرح مسئله مالکیت مانع فعالیت این بخش در کشاورزی میشوید. بزرگ مالکان حتی اگر از چنگ اصلاحات ارضی گریخته باشند و حتی اگر ا طریق زد و بند با رژیم قبلی صاحب زمین شده باشند و به هر حال امروز در آن زراعت می کنند و مگر نه اینکه معتقدیم (( الزرع للزراع و لوکان غصبا"3 به جای این مقاصد (منظور توزیع مجدد اراضی است) که به نابسامانی ها دامن می زند و استقرار نظم را دشوار می کند، بخش خصوصی، اعتبار، امکانات، کمک های فنی و غیره بدهید تا اقتصاد به هم پاشیده فعلی سامان یابد.
+در طی جلسات سمینار هرگاه که تشبثات مالکین کارساز نبود . تکنوکرات ها به میدان می آمدند و با توجیهات دیرینه و با ذکر تجارب خود حاضران در جلسه را ارشاد میکردند که : برای تهمین استقلال باید به خودکفایی برسیم و تولیدات را افزایش بدهیم . برای افزایش تولید مکانیزاسیون لازم است و مکانیزایون در بهره برداری های کوچک عمل نیست با مقرون به صرفه نیست و بالاخره هزار و یک دلیل می آورند که تولید در واحدها کوچک دهقانی ، اقتصادی نیست ! یا آن که بزرگ مالکی را چنین توجیه می کردند که : « حیف است منابع تجهیز شده ی آب و خاک کشور را به دهقانان بسپاریم که از رموز مدیریت بی خبرند و از تکنیک ها و شیوه های نوین زراعت بی اطلاعند این منابع را باید به بخش خصوصی داد که اهرم توسعه ی اقتصادی است . برای رونق اقتصادی باید از بخش خصوصی دفاع کرد چرا با طرح مسئله مالکیت مانع فعالیت این بخش در کشاورزی میشوید. بزرگ مالکان حتی اگر از چنگ اصلاحات ارضی گریخته باشند و حتی اگر ا طریق زد و بند با رژیم قبلی صاحب زمین شده باشند و به هر حال امروز در آن زراعت می کنند و مگر نه اینکه معتقدیم « الزرع للزراع و لوکان غصبا"3 به جای این مقاصد (منظور توزیع مجدد اراضی است) که به نابسامانی ها دامن می زند و استقرار نظم را دشوار می کند، بخش خصوصی، اعتبار، امکانات، کمک های فنی و غیره بدهید تا اقتصاد به هم پاشیده فعلی سامان یابد.
 از روضه خوانی مالکان و توجیحات تکنوکرات ها می شد فهمید که همه مزارع و قنوات را مالکین احداث کرده اند و به اراضی آنان نباید چشم طمع داشت و در عوض زمین های موات را می توان به دهقانان داد تا آن را احیاء کنند تا به این طریق هم به آنان  زمین داده شود و هم حقی از کسی ضایع نشود.
 ظاهرا چنین برداشتی مبنای سیاست گذاری های ارضی وزارت کشاورزی بوده است که دستاورد آن قانون نحوه واگذاری و احیاء اراضی است. این قانون که شورای انقلاب هم آن را تصویب کرده است، مهم ترین اقدام دولت فعلی است در حل مسئله ارضی و مسئله دهقانی جامعه روستایی کشور.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-[[Image:17-037.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۷]]
+--[[کاربر:غزال|غزال]] ‏۴ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۰:۴۷ (PST)[[Image:17-037.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۷]]
 [[Image:17-038.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۸|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۸]]
 [[Image:17-039.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۹|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۷ صفحه ۳۹]]