گرایش زنان به سازماندهی در مبارزات اجتماعی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T16:09:38Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

Parastoo در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۲۰:۴۳

2011-06-27T20:43:30Z

Parastoo: استفاده از الگوی چپ‌چین.

2011-06-27T11:33:18Z

استفاده از الگوی چپ‌چین.

Babak در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۱۰:۴۸

2011-06-27T10:48:15Z

Parastoo: «گرایش زنان به سازماندهی در مبارزات اجتماعی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-03-24T18:06:30Z

«گرایش زنان به سازماندهی در مبارزات اجتماعی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: بازنگری شد. متن نهایی شده است.

2011-03-24T18:05:52Z

بازنگری شد. متن نهایی شده است.

نمایش تغییرات

Parastoo: بازنگری تا پایان صفحه ۴۰

2011-03-24T15:09:34Z

بازنگری تا پایان صفحه ۴۰

نمایش تغییرات

Parastoo در ‏۲۴ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۲۸

2011-03-24T14:28:44Z

Sanaz در ‏۹ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۱۹:۲۲

2011-03-09T19:22:31Z

Sanaz در ‏۹ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۱۹:۲۱

2011-03-09T19:21:54Z

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[Image:30-043.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۳۰ صفحه ۴۳|کتاب جمعه سال اول شماره ۳۰ صفحه ۴۳]]
 [[Image:30-044.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۳۰ صفحه ۴۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۳۰ صفحه ۴۴]]
 ::'''در تاریخ معاصر ایران، زن همواره موجودی محروم از حقوق انسانی و اجتماعی بوده: موجودی فراموش و مسخ شده که با تمامی قابلیت‌هایش بیگانه مانده. زن ایرانی که پیوسته همدوش مرد روی زمین یا در کارگاه‌ها و کارخانه‌ها کار کرده نه موجودیت و نه کارش، نسبت به مردان، هرگز دارای ارزش و اعتبار نبوده است. این مقاله مجالی خواهد بود برای بررسی علل نابسامانی وضع زن ایرانی و مبارزاتی که در راه بهبود آن انجام شده است--با این کوشش که شیوهٔ توفیق نهایی برای برچیدن بساط این ستم کهن مطرح شود. برای دستیابی به این منظورنگاهی به موقعیت زن ایرانی و شرایط کار در روستا و شهر لازم به نظر می‌رسد.'''
@@ سطر ۸۳: / سطر ۷۸: @@
 {{لایک}}

@@ سطر ۷۱: / سطر ۷۱: @@
 گروه سوم، دراین تقسیم‌بندی، شامل بخش مرفه قشر خرده‌بورژوازی است. این گروه از لحاظ شیوهٔ تفکر نزدیک به گروه دوم است با این تفاوت که حجاب برای آنها جنبهٔ زینتی نیز دارد.
-طرفداری از حجاب و پذیرفتن آن مسلماً به عوامل گوناگونی بستگی دارد. امّا چنین به نظر می‌رسد که عدم رشد آگاهی و تسلط فرهنگ سنتی از عوامل اصلی این واپس‌نگری است. بسیاری از زنان تحصیل‌کرده با پذیرفتن حجاب می‌خواهند تصویر زن عروسکی، یا بطور کلی، معیارهای فرهنگ غرب را مردود قلمداد کنند. امّا حجاب، الزاماً، جنبه‌های منحط فرهنگ غرب را کنار نمی‌زند. حجاب حتی به عنوان یک نماد نیز نمی‌تواند بازتابندهٔه کلیّت مبارزات ضد امپریالیستی یا ضد غربی باشد. وجود این گونه انحرافات فکری همراه با حرکت‌های ارتجاعی جناح‌هائی از هیأت حاکمه جدید، ضرورت تشکیل سازمانهای مشخص زنان را تاکید می‌کند. از این رو بود که پس از قیام، سازمان‌های متعدد زنان به‌وجود آمد تا با برنامه و بینش طبقاتی مشخص، زنان را به حرکت درآورند.
+طرفداری از حجاب و پذیرفتن آن مسلماً به عوامل گوناگونی بستگی دارد. امّا چنین به نظر می‌رسد که عدم رشد آگاهی و تسلط فرهنگ سنتی از عوامل اصلی این واپس‌نگری است. بسیاری از زنان تحصیل‌کرده با پذیرفتن حجاب می‌خواهند تصویر زن عروسکی، یا بطور کلی، معیارهای فرهنگ غرب را مردود قلمداد کنند. امّا حجاب، الزاماً، جنبه‌های منحط فرهنگ غرب را کنار نمی‌زند. حجاب حتی به عنوان یک نماد نیز نمی‌تواند بازتابندهٔ کلیّت مبارزات ضد امپریالیستی یا ضد غربی باشد. وجود این گونه انحرافات فکری همراه با حرکت‌های ارتجاعی جناح‌هائی از هیأت حاکمه جدید، ضرورت تشکیل سازمانهای مشخص زنان را تاکید می‌کند. از این رو بود که پس از قیام، سازمان‌های متعدد زنان به‌وجود آمد تا با برنامه و بینش طبقاتی مشخص، زنان را به حرکت درآورند.
 اشاعهٔ نظریات انحرافی سبب می‌شود که حتی برخی گروههای سیاسی نیز لزوم تشکیل چنین سازمان‌هائی را نفی کنند. بنابر نظر آنان، تمام کوشش انقلابیّون باید صرف توسعه و بسط جنبش کارگری شود. چرا که، به نظر آنها، با به ثمر رسیدن جنبش کارگری، سایر مسائل '''خودبه‌خود''' حل می‌شود. برخی دیگر می‌گویند که بحث در مسأله زن، در صفوف کارگری شکاف می‌اندازد. بطور کلی، در برخورد با مسئله زن، نظریات گوناگونی وجود دارد. اما باید به این نکته توجه داشت که حتی با به ثمر رسیدن یک جنبش سوسیالیستی نیز «سایر مسائل: خود به خود حل نمی‌شود. ریشه‌کن کردن فرهنگ و روابط بورژوائی نیاز به زمان و برنامه‌ریزی صحیح دارد. پس از پیروزی انقلاب اکتبر، لنین بارها به مناسبت‌های گوناگون، با گوشزد کردن لزوم تشکیل سازمانهای زنان مسألهٔ زن را از زوایای مختلفی بررسی می‌کند و در یکی از گفتگوهایش با کلارا زتکین، یکی از رهبران جنبش کمونیستی زنان آلمان، می‌گوید: «رهائی واقعی زن فقط در یک جامعهٔ بی‌طبقه تحقق‌پذیر است و برای رسیدن به چنین جامعه‌ای وجود سازمان‌های زنان در کنار دیگر سازمان‌های رهائی‌بخش ضروری به نظر می رسد.» مسائل خاص زنان که در اثر تسلط طولانی روابط پدرسالاری در جامعه به وجود آمده است، ضرورت تشکیل چنین سازمان‌هائی را مشخص می‌کند.

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 در ایران نیز، پس از قیام، همراه با اولین حملهٔ ارتجاع به حقوق دمکراتیک زنان و طرح مسئلهٔ حجاب اجباری، زمینهٔ لازم برای ایجاد سازمان‌های شکل‌یافتهٔ زنان پیدا شد. هم اکنون سازمان‌های گوناگونی با برنامه و بینش طبقاتی در راه سازماندهی جنبش زنان فعالیت می‌کنند، هدف نهایی بسیاری از این سازمان‌ها که اسارت کنونی زن را جزئی ناگسستنی از استثمار همهٔ زحمتکشان می‌دانند، واژگون کردن نظام سرمایه‌داری و فرهنگ ناشی از آن است.
-::::::::::::::::'''دیانا'''
+{{چپ‌چین}}
 {{لایک}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۱۰:۴۸
سطر ۷۸:		سطر ۷۸:

	::::::::::::::::'''دیانا'''		::::::::::::::::'''دیانا'''
		+
		+	{{لایک}}

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 [[Image:30-044.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۳۰ صفحه ۴۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۳۰ صفحه ۴۴]]
-{{بازنگری}}
+[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
-'''گرایش زنان به سازماندهی در مبارزات اجتماعی'''
+::'''در تاریخ معاصر ایران، زن همواره موجودی محروم از حقوق انسانی و اجتماعی بوده: موجودی فراموش و مسخ شده که با تمامی قابلیت‌هایش بیگانه مانده. زن ایرانی که پیوسته همدوش مرد روی زمین یا در کارگاه‌ها و کارخانه‌ها کار کرده نه موجودیت و نه کارش، نسبت به مردان، هرگز دارای ارزش و اعتبار نبوده است. این مقاله مجالی خواهد بود برای بررسی علل نابسامانی وضع زن ایرانی و مبارزاتی که در راه بهبود آن انجام شده است--با این کوشش که شیوهٔ توفیق نهایی برای برچیدن بساط این ستم کهن مطرح شود. برای دستیابی به این منظورنگاهی به موقعیت زن ایرانی و شرایط کار در روستا و شهر لازم به نظر می‌رسد.'''
-زنان روستایی از پرکارترین و زحمتکش ترین قشرهای جامعه ایراناند که در کار تولید مستقیمأ مشارکت دارند و انجام کارهای خانه نیز بر دوش آنهاست. اما هرگز سهمی را که سزاوار این کار دوجانبه باشد به دست نمیآورند. در مزرعه چایگاری، برنج و تنباکو بیشترین کشاورزان را زنان تشکیل می دهند. برخی ازآنان در کشتزارهای پدر، برادر یا شوهر کار می کنند که دراین حال، کار آنها وظیفه ای خانوادگی محسوب می شود و در برابر آن مزدی دریافت نمی کنند. برخی دیگر که به عنوان کارگر روزمزدی روی زمین دیگران کار می کنند، مزد اندکی را که در ازای ۱۰ تا ۱۴ ساعت کار به دست آوردهاند باید در اختیار مردان خانواده خویش بگذارند. در روستاهائی که قالیبافی می شود نیز وضع همین گونه است. و شاید بدتر چرا که در روستاها کودکان نیز همپای زنان استثمار[می شوند.]
+زنان روستایی از پرکارترین و زحمتکش‌ترین قشرهای جامعهٔ ایران‌اند که در کار تولید مستقیماً مشارکت دارند و انجام کارهای خانه نیز بر دوش آنهاست. امّا هرگز سهمی را که سزاوار این کار دوجانبه باشد به دست نمی‌آورند. در مزرعهٔ چایکاری، برنج و تنباکو بیشترین کشاورزان را زنان تشکیل می‌دهند. برخی از آنان در کشتزارهای پدر، برادر یا شوهر کار می‌کنند که در این حال، کار آنها وظیفه‌ای خانوادگی محسوب می‌شود و در برابر آن مزدی دریافت نمی‌کنند. برخی دیگر که به عنوان کارگر روزمزدی روی زمین دیگران کار می‌کنند، مزد اندکی را که در ازای ۱۰ تا ۱۴ ساعت کار به دست آورده‌اند باید در اختیار مردان خانوادهٔ خویش بگذارند. در روستاهائی که قالیبافی می‌شود نیز وضع همین گونه است. و شاید بدتر؛ چرا که در این روستاها کودکان نیز همپای زنان استثمار [می‌شوند.]
 همه حرفهای خوش و شیرین که درباره عشقبازیهای عجیب و غریب روسبهتایی در مهتابی کنار جویهای روان گفته می شود، خیالبافی شاعرانه ای بیش نیست. رابطه زن و مرد روستایی برپایه احتمال خیانت زن، ناقص العقل بودنش، تحقیر شدنش و خدمتگزار مرد بودنش گذاشته شده است.))
 موقعیت زنان کارگر نیز کم و بیش مانند موقعیت زنان روستایی است. اغلب زنان کارگر در کارخانجات نساجی، بافندگی و دخانیات کار می کنند. در سالهای اخیر نیز تعداد زیادی از آنان به کار در واحدهای صنعتی− به ویژه صنایع مونتاژ− روی آوردهاند. بنابر قوانین شاهنشاهی −که هنوز هم اعتبار اجرایی دارد− مزد کارگر زن و مردی که کار مشابه انجام می دهند، باید برابر باشد. اما در عمل همیشه دستمزد زنان کارگر به بهانه های گوناگون از دستمزد مردان کمتر بوده است. برای مثال، در واحدهایی که علاوه بر کار روزانه به کار شب نیاز است، زنان را یا استخدام نمی کنند و یا در صورت استخدام حقوق کمتری به آنان می پردازند. از این گذشته بنابر گزارشی که از کارخانه های آنا و کابور در روزنامه (( جنگل)) (شماره یک) آمده است، دستمزد کارگران از بدو استخدام کمتر از دستمزد کارگر مرد است. این نمونه ها و بسیاری دیگر نشان می دهد که موقعیت زنان کارگز حتی از مردان هم طبقه خویش به مراتب اسفبارتر است. یعنی زنان کارگز علاوه بر این که مانند مردان هم طبقه خویش از سوی سرمایه داران استثمار می شوند، از ستم جامعه مردسالاری نیز در امان نیستند. زن کارگر علیرغم شرکت مؤثر در امر تولید، نه تنها از دسترنج کار خود بی بهره می ماند، بلکه در خانواده نیز به سبب تعصبات ناشی از فرهنگ سنتی از نقشی حاشیه ای و تابع برخوردار است. زن کارگر همچون زن روستائی هیچگونه حقی در تعیین سرنوشت خویش ندارد. ارزشهای فرهنگ سنتی از او موجودی حقیر ساخته است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۴ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۱۸:۰۶
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۱۹:۲۲
سطر ۹:		سطر ۹:

	{{بازنگری}}		{{بازنگری}}
		+
		+
	'''گرایش زنان به سازماندهی در مبارزات اجتماعی'''		'''گرایش زنان به سازماندهی در مبارزات اجتماعی'''