کودتا در قدیمی‌ترین جمهوری آفریقا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «کودتا در قدیمی‌ترین جمهوری آفریقا» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-05-18T11:10:24Z

«کودتا در قدیمی‌ترین جمهوری آفریقا» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-05-18T11:09:53Z

نهایی شد.

Mahyar: بازنگری شد

2012-05-18T08:20:38Z

بازنگری شد

Mahyar در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۴

2012-05-18T08:14:56Z

نمایش تغییرات

Sadegh در ‏۳۰ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۰۱:۳۸

2012-03-30T01:38:06Z

Sadegh در ‏۲۹ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۲۰

2012-03-29T21:20:17Z

Mohaddese در ‏۲۹ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۴۵

2012-03-29T20:45:22Z

Mohaddese در ‏۲۹ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۴۴

2012-03-29T20:44:29Z

Mohaddese: اصلاح الگو به ناقص.

2012-03-29T20:44:00Z

اصلاح الگو به ناقص.

Remainsofnight در ‏۶ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۵۷

2012-02-06T22:57:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۰۹
سطر ۳۸:		سطر ۳۸:


		+
		+	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
	[[رده:کتاب جمعه ۳۲]]		[[رده:کتاب جمعه ۳۲]]
	[[رده:کتاب جمعه]]		[[رده:کتاب جمعه]]
		+	[[رده:غلامحسین میرزاصالح]]
		+
		+
		+
		+	{{لایک}}

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 این جمهوری در طول یکصد و سی‌ و سه‌ سال عمر خود هرگز شاهد کودتائی از سو‌ی ارتش نبود، هر چند که مانند همهٔ یکصد و سیزده کشور دیگر جهان سوم، نهاد آن را بالقوه در درون نظام وابستهٔ خویش حفظ و سرکوب می‌‌کرد.
-ساخت اجتماعی‌-اقتصادی جمهوری لیبریا از هر نظر منطبق بر الگوی عمومی‌ ممالک قارهٔ آفریقا است. سرزمینی به وسعت ۱۱۱٬۳۷۰ کیلومتر مربع، با ۱٬۸۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، شامل بیست و دو قبیله، که علی‌‌رغم برنامه‌ریزی و کوشش حکومت در ایجاد یک ملت واحد از سال ۱۹۴۴، قبایل '''کپل''' و '''باسا''' و '''کیو''' همچنان پایبند رسوم صنعتی‌ و آداب و مذهب و زبان خویش باقی‌ مانده‌اند... و از آنجا که قبایل یاد شده به ترتیب ۲۰٫۸٪ و ۱۶٪ و ۸٫۲٪ جمعیت لیبریا را تشکیل میدهند امکان یکسان‌سازی و تجهیز روحیهٔ ملی‌ در جهت ایجاد یک ملت واحد لیبرییی ناممکن بوده است.
+ساخت اجتماعی‌-اقتصادی جمهوری لیبریا از هر نظر منطبق بر الگوی عمومی‌ ممالک قارهٔ آفریقا است. سرزمینی به وسعت ۱۱۱٬۳۷۰ کیلومتر مربع، با ۱٬۸۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، شامل بیست و دو قبیله، که علی‌‌رغم برنامه‌ریزی و کوشش حکومت در ایجاد یک ملت واحد از سال ۱۹۴۴، قبایل '''کپل''' و '''باسا''' و '''کیو''' همچنان پایبند رسوم صنعتی‌ و آداب و مذهب و زبان خویش باقی‌ مانده‌اند... و از آنجا که قبایل یاد شده به ترتیب ۲۰٫۸٪ و ۱۶٪ و ۸٫۲٪ جمعیت لیبریا را تشکیل میدهند امکان یکسان‌سازی و تجهیز روحیهٔ ملی‌ در جهت ایجاد یک ملت واحد لیبریایی ناممکن بوده است.
 آن دست از سیاهان از بند رسته و فراری ایالات‌ متحد که از سال ۱۸۲۲ به سرزمین باستانی خود بازگشتند به علت پراکندگی، به زودی با اقوام محلی و مهاجران مجاور درهم آمیختند و تأسیس دولت جمهوری در سال ۱۸۴۷ - که قانون اساسی‌ آن توسط پروفسور '''گرین لیف''' استاد دانشگاه هاروارد تنظیم و تدوین شد و علیرغم شباهت کامل آن با قانون اساسی‌ ایالات‌ متحد به ویژه از نظر حقوق ملیت‌ها نتوانست موجب یگانگی و اتحاد قبایل شود.
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 لیبریا مانند سایر ممالک آفریقائی از لحاظ آموزش و پرورش و بهداشت بسیار فقیر و عقب‌مانده است. کشوری با داشتن یک میلیارد تن سنگ آهن در اعماق سرزمین خود و به عنوان چهارمین صادر کنندهٔ سنگ آهن (۱۶٬۹۲۳٬۰۰۰) و معادن بسیار غنی الماس، فقط ۳۴ بیمارستان و ۱۳۲ پزشک دارد. ۷۶٪ مردم لیبریا بی‌‌سوادند و از این نظر در جهان، در مرتبهٔ یکصد و دهم قرار دارد.
-موقعیت جغرافیائی و همسایگی با ممالکی چون '''سیرالئون، گینه، و ساحل عاج''' که کمتر صحنه تشنجات داخلی‌ و بین‌المللی بوده‌اند، باعث شده است که لیبریا در صورت تمایل از سیاست انزواجویی و عدم مداخله در مسائل و بحران‌های منطقه‌ئی پیروی کند، سیاستی که اولین رئیس‌جمهور منتخب مردم - '''ویلیام توب‌من''' از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۶۱ مجری آن بود. ولی به‌ دنبال اوج‌گیری نهضت‌های استقلال‌طلبانهٔ مردم آفریقا از آغاز دهه ۱۹۶۰، دولتمردان لیبریا هم تغییر رویه دادند و از انزوا خارج شده با دول انگلیس، فرانسه، سوئد، ایتالیا، آلمان‌غربی و واتیکان روابط نزدیک‌تری برقرار کردند.
+موقعیت جغرافیائی و همسایگی با ممالکی چون '''سیرالئون، گینه، و ساحل عاج''' که کمتر صحنه تشنجات داخلی‌ و بین‌المللی بوده‌اند، باعث شده است که لیبریا در صورت تمایل از سیاست انزواجوئی و عدم مداخله در مسائل و بحران‌های منطقه‌ئی پیروی کند، سیاستی که اولین رئیس‌جمهور منتخب مردم - '''ویلیام توب‌من''' از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۶۱ مجری آن بود. ولی به‌ دنبال اوج‌گیری نهضت‌های استقلال‌طلبانهٔ مردم آفریقا از آغاز دهه ۱۹۶۰، دولتمردان لیبریا هم تغییر رویه دادند و از انزوا خارج شده با دول انگلیس، فرانسه، سوئد، ایتالیا، آلمان‌غربی و واتیکان روابط نزدیک‌تری برقرار کردند.
 روابط سیاسی و اقتصادی با ایالات‌ متحد که به‌ دلیل رفتار خشونت‌آمیز آن‌ها با بردگان تا اوایل ۱۹۲۰ بسیار سرد بود از دههٔ سوم قرن حاضر به‌ علت مشکلات اقتصادی لیبریا و وعدهٔ کمک‌های مالی ایالات‌ متحد وارد مرحلهٔ جدیدی شد و تا بدانجا توسعه یافت که بر اساس معاهدهٔ نظامی دو کشور، دفاع از سرزمین لیبریا در برابر تجاوزات خارجی به‌ عهدهٔ ایالات‌‌ متحد قرار گرفت، و علی‌رغم سخت‌گیری‌های قانون اساسی لیبریا در مورد تابعیت و نفوذ سفیدپوستان و این‌که هیچ سفیدپوستی نمی‌تواند شهروند کشور شود، اتباع ایالات‌ متحد در تمام زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، تعلیم و تربیت، نظامی و سیاسی کشور رخنه کرده‌اند. ارتش ۵٬۲۵۰ نفری لیبریا تماماً توسط کار‌شناسان آمریکائی آموزش یافته و تعلیمات نظامی آن‌ها به‌ عهدهٔ مستشاران این کشور است.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[Image:32-012.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۳۲ صفحه ۱۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۳۲ صفحه ۱۲]]
-{{در حال ویرایش}}
+{{بازنگری}}
 زمانی‌ که بندگان تازه از بند رستهٔ آفریقایی پس از چند پُشت بیگاری و خفت در قارهٔ جدید با کشی‌های زهوار در رفته به سرزمین آبأ و اجدادی خود بازگشته (۱۸۲۲) و در ساحل غربی قارهٔ بازیافتهٔ خود به تشکیل کولونی‌های پراکنده پرداختند آنچنان در حسرت استخلاص بودند که کشور تازه تأسیس خود را جمهور لیبریا (آزادی) نامیدند. (۱۸۴۷)
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۵: @@
 ساخت اجتماعی‌اقتصادی جمهوری لیبریا از هر نظر منطبق بر الگوی عمومی‌ ممالک قارهٔ آفریقا است. سرزمینی به وسعت ۱۱۱٫۳۷۰ کیلومتر مربع، با ۱٬۸۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، شامل بیست و دو قبیله، که علی‌ رقم برنامه ریزی و کوشش حکومت در ایجاد یک ملت واحد از سال ۱۹۴۴، قبایل کپل و باسا و کیو همچنان پایبند رسوم صنعتی‌ و آداب و مذهب و زبان خویش باقی‌ مانده اند... و از آنجا که قبایل یاد شده به ترتیب ۲۰٫۸٪ و ۱۶٪ و ۸٫۲٪ جمعیت لیبریا را تشکیل میدهند امکان یکسان سازی و تجهیز روحیهٔ ملی‌ در جهت ایجاد یک ملت واحد لیبرییی ناممکن بوده است.
-آن دست از سیاهان از بندرسته و فراری از ایالات متحد که از سال ۱۸۲۲ به سرزمین باستانی خود بازگشتند به علت پراکندگی، به زودی با اقوام محلی و مهاجران مجاور درهم آمیختند با تأسیس دولت جمهوری در سال ۱۸۴۷ - که قانون اساسی‌ آن توسط پروفسور گرین لیف استاد دانشگاه هاروارد تنظیم و تدوین شد و علیرغم شباهت کامل آن با قانون اساسی‌ ایالات متحد به ویژه از نظر حقوق ملیت‌ها نتوانست موجب یگانگی و اتحاد قبایل شود.
+آن دست از سیاهان از بندرسته و فراری از ایالات‌متحد که از سال ۱۸۲۲ به سرزمین باستانی خود بازگشتند به علت پراکندگی، به زودی با اقوام محلی و مهاجران مجاور درهم آمیختند با تأسیس دولت جمهوری در سال ۱۸۴۷ - که قانون اساسی‌ آن توسط پروفسور گرین لیف استاد دانشگاه هاروارد تنظیم و تدوین شد و علیرغم شباهت کامل آن با قانون اساسی‌ ایالات‌متحد به ویژه از نظر حقوق ملیت‌ها نتوانست موجب یگانگی و اتحاد قبایل شود.
 مردم لیبریا از نظر اعتقادات مذهبی‌ ۲۳٪ مسلمان ۱۲٪ مسیحیند در حالی‌ که ۶۵٪ آنها همچنان پیرو ارواح قبیله و معتقدات بومی خود هستند. هرچند که قانون اساسی‌ ۱۸۴۷ آزادی کامل مذهب را به رسمیت شناخته و این کشور تا کنون مانند چاد، سودان، سوریه و لبنان صحنهٔ جنگهای مذهبی‌ نبوده امابالقوه امکان تحقق‌ آن وجود دارد. لیبریائیها زبان رسمی‌ "ملی‌" ندارند و انگلیسی‌ زبان رسمی‌ و اداری آنهاست، هرچند که تنها ۳۰٪ از مردم به آن تکلم میکنند.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۵: @@
 لیبریا مانند سایر ممالک آفریقای از لحاظ آموزش و پرورش بهداشت بسیار فقیر و عقب مانده است. کشوری با داشتن یک میلیارد تن سنگ آهن در اعماق سرزمین خود و به عنوان چهارمین صادر کنندهٔ سنگ آهن (۱۶٬۹۲۳٬۰۰۰) و معادن بسیار غنی الماس، فقط ۳۴ بیمارستان و ۱۳۲ پزشک دارد. ۷۶٪ مردم لیبریا بی‌ سوادند و از این نظر در جهان، در مرتبهٔ یکصد و دهم قرار دارد.
-موقعیت جغرافیائی و همسایگی با ممالکی چون سیرالئون، گینه، و ساحل عاج که کمتر صحنه تشنجات داخلی‌ و بین‌المللی بوده اند، باعث شده است که لیبریا در صورت تمایل از سیاست انزواجویی و عدم مداخله در مسائل و بحران‌های منطقهای پیروی کند، سیاستی که اولین ریس جمهور منتخب مردم-
+موقعیت جغرافیائی و همسایگی با ممالکی چون سیرالئون، گینه، و ساحل عاج که کمتر صحنه تشنجات داخلی‌ و بین‌المللی بوده اند، باعث شده است که لیبریا در صورت تمایل از سیاست انزواجویی و عدم مداخله در مسائل و بحران‌های منطقهای پیروی کند، سیاستی که اولین ریس جمهور منتخب مردم- ویلیام توب‌من از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۶۱ مجری آن بود. ولی به‌ دنبال اوج‌گیری نهضت‌های استقلال طلبانۀ مردم آفریقا از آغاز دهه ۱۹۶۰، دولتمردان لیبریا هم تغییر رویه دادند و از انزوا خارج شده با دول انگلیس، فرانسه، سوئد، ایتالیا، آلمان‌غربی و واتیکان روابط نزدیک‌تری برقرار کردند.
 [[رده:کتاب جمعه ۳۲]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[Image:32-012.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۳۲ صفحه ۱۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۳۲ صفحه ۱۲]]
-{{ناقص}}
+{{در حال ویرایش}}
 زمانی‌ که بندگان تازه از بند رستهٔ آفریقایی پس از چند پُشت بیگاری و خفت در قارهٔ جدید با کشی‌های زهوار در رفته به سرزمین آبأ و اجدادی خود بازگشته (۱۸۲۲) و در ساحل غربی قارهٔ بازیافتهٔ خود به تشکیل کولونی‌های پراکنده پرداختند آنچنان در حسرت استخلاص بودند که کشور تازه تأسیس خود را جمهور لیبریا (آزادی) نامیدند. (۱۸۴۷)

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[Image:32-012.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۳۲ صفحه ۱۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۳۲ صفحه ۱۲]]
-{{بازنگری}}
+{{ناقص}}
 زمانی‌ که بندگان تازه از بند رستهٔ آفریقایی پس از چند پُشت بیگاری و خفت در قارهٔ جدید با کشی‌های زهوار در رفته به سرزمین آبأ و اجدادی خود بازگشته (۱۸۲۲) و در ساحل غربی قارهٔ بازیافتهٔ خود به تشکیل کولونی‌های پراکنده پرداختند آنچنان در حسرت استخلاص بودند که کشور تازه تأسیس خود را جمهور لیبریا (آزادی) نامیدند. (۱۸۴۷)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۱۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 {{در حال ویرایش}}
 زمانی‌ که بندگان تازه از بند رستهٔ آفریقایی پس از چند پُشت بیگاری و خفت در قارهٔ جدید با کشی‌های زهوار در رفته به سرزمین آبأ و اجدادی خود بازگشته (۱۸۲۲) و در ساحل غربی قارهٔ بازیافتهٔ خود به تشکیل کولونی‌های پراکنده پرداختند آنچنان در حسرت استخلاص بودند که کشور تازه تأسیس خود را جمهور لیبریا (آزادی) نامیدند. (۱۸۴۷)
 این جمهوری در طول یکصد و سی‌ و سه‌ سال عمر خود هرگز شاهد کودتایی از سو‌ی ارتش نبوده، هرچند که مانند همهٔ یکصد و سیزده کشور دیگر جهان سوم، نهاد آن را بالقوه در درون نظام وابستهٔ خویش حفظ و سرکوب می‌‌کرد.
-ساخت اجتماعی‌اقتصادی جمهوری لیبریا از هر نظر منطبق بر الگوی عمومی‌ ممالک قارهٔ آفریقا است. سرزمینی به وسعت ۱۱۱/۳۷۰ کیلومتر مربع، با ۱/۸۷۰/۰۰۰ نفر جمعیت، شامل بیست و دو قبیله، که علی‌ رقم برنامه ریزی و کوشش حکومت در ایجاد یک ملت واحد از سال ۱۹۴۴، قبایل کپل و باسا و کیو همچنان پایبند رسوم صنعتی‌ و آداب و مذهب و زبان خویش باقی‌ مانده اند... و از آنجا که قبایل یاد شده به ترتیب ۲۰/۸% و ۱۶% و ۸/۲% جمعیت لیبریا را تشکیل میدهند امکان یکسان سازی و تجهیز روحیهٔ ملی‌ در جهت ایجاد یک ملت واحد لیبرییی ناممکن بوده است.
+ساخت اجتماعی‌اقتصادی جمهوری لیبریا از هر نظر منطبق بر الگوی عمومی‌ ممالک قارهٔ آفریقا است. سرزمینی به وسعت ۱۱۱٫۳۷۰ کیلومتر مربع، با ۱٬۸۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، شامل بیست و دو قبیله، که علی‌ رقم برنامه ریزی و کوشش حکومت در ایجاد یک ملت واحد از سال ۱۹۴۴، قبایل کپل و باسا و کیو همچنان پایبند رسوم صنعتی‌ و آداب و مذهب و زبان خویش باقی‌ مانده اند... و از آنجا که قبایل یاد شده به ترتیب ۲۰٫۸٪ و ۱۶٪ و ۸٫۲٪ جمعیت لیبریا را تشکیل میدهند امکان یکسان سازی و تجهیز روحیهٔ ملی‌ در جهت ایجاد یک ملت واحد لیبرییی ناممکن بوده است.
-آن دست از سیاهان از بندرسته و فراری از ایالات متحد که از سال ۱۸۲۲ به سرزمین باستانی خود بازگشتند به علت پراکندگی، به زودی با اقوام محلی و مهاجران مجاور درهم آمیختند با تأسیس دولت جمهوری در سال ۱۸۴۷- که قانون اساسی‌ آن توسط پروفسور گرین لیف استاد دانشگاه هاروارد تنظیم و تدوین شد و علیرغم شباهت کامل آن با قانون اساسی‌ ایالات متحد به ویژه از نظر حقوق ملیت‌ها نتوانست موجب یگانگی و اتحاد قبایل شود.
+آن دست از سیاهان از بندرسته و فراری از ایالات متحد که از سال ۱۸۲۲ به سرزمین باستانی خود بازگشتند به علت پراکندگی، به زودی با اقوام محلی و مهاجران مجاور درهم آمیختند با تأسیس دولت جمهوری در سال ۱۸۴۷ - که قانون اساسی‌ آن توسط پروفسور گرین لیف استاد دانشگاه هاروارد تنظیم و تدوین شد و علیرغم شباهت کامل آن با قانون اساسی‌ ایالات متحد به ویژه از نظر حقوق ملیت‌ها نتوانست موجب یگانگی و اتحاد قبایل شود.
-مردم لیبریا از نظر اعتقادات مذهبی‌ ۲۳% مسلمان ۱۲% مسیحیند در حالی‌ که ۶۵% آنها همچنان پیرو ارواح قبیله و معتقدات بومی خود هستند. هرچند که قانون اساسی‌ ۱۸۴۷ آزادی کامل مذهب را به رسمیت شناخته و این کشور تا کنون مانند چاد، سودان، سوریه و لبنان صحنهٔ جنگهای مذهبی‌ نبوده امابالقوه امکان تحقق‌ آن وجود دارد. لیبریائیها زبان رسمی‌ "ملی‌" ندارند و انگلیسی‌ زبان رسمی‌ و اداری آنهاست، هرچند که تنها ۳۰% از مردم به آن تکلم میکنند.
+مردم لیبریا از نظر اعتقادات مذهبی‌ ۲۳٪ مسلمان ۱۲٪ مسیحیند در حالی‌ که ۶۵٪ آنها همچنان پیرو ارواح قبیله و معتقدات بومی خود هستند. هرچند که قانون اساسی‌ ۱۸۴۷ آزادی کامل مذهب را به رسمیت شناخته و این کشور تا کنون مانند چاد، سودان، سوریه و لبنان صحنهٔ جنگهای مذهبی‌ نبوده امابالقوه امکان تحقق‌ آن وجود دارد. لیبریائیها زبان رسمی‌ "ملی‌" ندارند و انگلیسی‌ زبان رسمی‌ و اداری آنهاست، هرچند که تنها ۳۰٪ از مردم به آن تکلم میکنند.
-با وجود معادن سرشار آهن، الماس، سرب، قلع، روی، م‌س و منگنز ۷۲% از مجموع ۶۹۰ هزار نیروی کار کشور در بخش کشاورزی فعالیت دارند. با این حال سهم تولیدات کشاورزی در تولید ملی‌، مانند سایر کشورهای آفریقائی نسبت معکوس دارد.
+با وجود معادن سرشار آهن، الماس، سرب، قلع، روی، م‌س و منگنز ۷۲٪ از مجموع ۶۹۰ هزار نیروی کار کشور در بخش کشاورزی فعالیت دارند. با این حال سهم تولیدات کشاورزی در تولید ملی‌، مانند سایر کشورهای آفریقائی نسبت معکوس دارد.
-از مجموع ۹۱۰ میلیون دلار تولید ناخالص ملی، کشاورزی ۲۵%، صنایع ۴%، معادن ۲۹%، راهو‌ ساختمان ۳%، تجارت ۱۰%، حمل و نقل ۷%، و سایر بخشها ۱۴% در آمد ملی‌ را تشکیل میدهند.
+از مجموع ۹۱۰ میلیون دلار تولید ناخالص ملی، کشاورزی ۲۵٪، صنایع ۴٪، معادن ۲۹٪، راهو‌ ساختمان ۳٪، تجارت ۱۰٪، حمل و نقل ۷٪، و سایر بخشها ۱۴٪ در آمد ملی‌ را تشکیل میدهند.
-لیبریا مانند سایر ممالک آفریقای از لحاظ آموزش و پرورش بهداشت بسیار فقیر و عقب مانده است. کشوری با داشتن یک میلیارد تن سنگ آهن در اعماق سرزمین خود و به عنوان چهارمین صادر کنندهٔ سنگ آهن (۱۶/۹۲۳/۰۰۰) و معادن بسیار غنی الماس، فقط ۳۴ بیمارستان و ۱۳۲ پزشک دارد. ۷۶% مردم لیبریا بی‌ سوادند و از این نظر در جهان، در مرتبهٔ یکصد و دهم قرار دارد.
+لیبریا مانند سایر ممالک آفریقای از لحاظ آموزش و پرورش بهداشت بسیار فقیر و عقب مانده است. کشوری با داشتن یک میلیارد تن سنگ آهن در اعماق سرزمین خود و به عنوان چهارمین صادر کنندهٔ سنگ آهن (۱۶٬۹۲۳٬۰۰۰) و معادن بسیار غنی الماس، فقط ۳۴ بیمارستان و ۱۳۲ پزشک دارد. ۷۶٪ مردم لیبریا بی‌ سوادند و از این نظر در جهان، در مرتبهٔ یکصد و دهم قرار دارد.
 موقعیت جغرافیائی و همسایگی با ممالکی چون سیرالئون، گینه، و ساحل عاج که کمتر صحنه تشنجات داخلی‌ و بین‌المللی بوده اند، باعث شده است که لیبریا در صورت تمایل از سیاست انزواجویی و عدم مداخله در مسائل و بحران‌های منطقهای پیروی کند، سیاستی که اولین ریس جمهور منتخب مردم-

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۵۷
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:

	با وجود معادن سرشار آهن، الماس، سرب، قلع، روی، م‌س و منگنز ۷۲% از مجموع ۶۹۰ هزار نیروی کار کشور در بخش کشاورزی فعالیت دارند. با این حال سهم تولیدات کشاورزی در تولید ملی‌، مانند سایر کشورهای آفریقائی نسبت معکوس دارد.		با وجود معادن سرشار آهن، الماس، سرب، قلع، روی، م‌س و منگنز ۷۲% از مجموع ۶۹۰ هزار نیروی کار کشور در بخش کشاورزی فعالیت دارند. با این حال سهم تولیدات کشاورزی در تولید ملی‌، مانند سایر کشورهای آفریقائی نسبت معکوس دارد.
		+
		+	از مجموع ۹۱۰ میلیون دلار تولید ناخالص ملی، کشاورزی ۲۵%، صنایع ۴%، معادن ۲۹%، راهو‌ ساختمان ۳%، تجارت ۱۰%، حمل و نقل ۷%، و سایر بخشها ۱۴% در آمد ملی‌ را تشکیل میدهند.
		+
		+	لیبریا مانند سایر ممالک آفریقای از لحاظ آموزش و پرورش بهداشت بسیار فقیر و عقب مانده است. کشوری با داشتن یک میلیارد تن سنگ آهن در اعماق سرزمین خود و به عنوان چهارمین صادر کنندهٔ سنگ آهن (۱۶/۹۲۳/۰۰۰) و معادن بسیار غنی الماس، فقط ۳۴ بیمارستان و ۱۳۲ پزشک دارد. ۷۶% مردم لیبریا بی‌ سوادند و از این نظر در جهان، در مرتبهٔ یکصد و دهم قرار دارد.
		+
		+	موقعیت جغرافیائی و همسایگی با ممالکی چون سیرالئون، گینه، و ساحل عاج که کمتر صحنه تشنجات داخلی‌ و بین‌المللی بوده اند، باعث شده است که لیبریا در صورت تمایل از سیاست انزواجویی و عدم مداخله در مسائل و بحران‌های منطقهای پیروی کند، سیاستی که اولین ریس جمهور منتخب مردم-