ویژگی‌های اشتغال کارگران ایران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «ویژگی‌های اشتغال کارگران ایران» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-02-25T09:04:08Z

«ویژگی‌های اشتغال کارگران ایران» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-02-25T09:03:15Z

نهایی شد.

Mohaddese: بازنگری شد.

2012-02-25T09:00:37Z

بازنگری شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۶۷.

2012-02-24T21:21:39Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۶۷.

Mohaddese: /* بهره‌وری کار */

2012-02-24T20:52:53Z

بهره‌وری کار

Mohaddese در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۴۷

2012-02-24T20:47:02Z

نمایش تغییرات

Mohaddese: جدول‌ها، ممیز فارسی.

2012-02-24T20:36:03Z

جدول‌ها، ممیز فارسی.

نمایش تغییرات

Mohaddese: در حال بازنگری.

2012-02-24T19:12:15Z

در حال بازنگری.

Negin در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۲۳

2012-02-13T21:23:31Z

Negin در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۴۳

2012-02-04T21:43:15Z

@@ سطر ۱۵۶: / سطر ۱۵۶: @@
-::::::::::::::::::::::::::::::(به‌هزار نفر)
+:::::::::::::::::::::::::::::::::::(به‌هزار نفر)
 {| align="center"
@@ سطر ۲۰۷: / سطر ۲۰۷: @@
 از کل جمعیت شاغل این بخش (۱٫۶۶۲ ‏میلیون نفر) ۱٫۲۲۴ ‏میلیون نفر یا معادل ۷۵ ‏درصد به‌طبقهٔ کارگری منسوبند که حدود ۴۹ ‏درصد در نقاط شهری و ۵۱ ‏درصد در جامعهٔ روستائی استقرار دارند و ازاین تعداد ۶۳ درصد در صنایع نساجی، پوشاک، چرم و پوست، ۹ ‏درصد در صنایع مواد غذائی، و حدود ۱۰ ‏درصد در صنایع تجهیزات، ابزارهای فلزی و ماشین‌آلات اشتغال دارند. نکتهٔ قابل توجه درتوزیع جفرافیائی کارگران صنعتی، تمرکز بیش از ۶۴ درصد کارگران صنایع نساجی، پوشاک و چرم و پوست در نقاط روستائی است که بیش‌تر متکی به‌کار دست‌اند.
-:::::::::::::::::::::::::(شماره‌ها به‌هزار نفر)
+:::::::::::::::::::::::::::(شماره‌ها به‌هزار نفر)
 {| align="center"
@@ سطر ۲۴۸: / سطر ۲۴۸: @@
 ‏فعالیت‌های معدنی از لحاظ کسب درآمد ملی یکی از بخش‌های مهم تولیدی است و از دیدگاه اشتغال کارگری کم بها‌ترین بخش اقتصادی کشور است، چرا که در این بخش پیشرفته‌ترین تکنولوژی و سیستم تقریباً تمام خودکار به‌کار برده می‌شود، و به‌همین دلیل فقط در رشتهٔ تولیدی نفت و گاز حدود ۳۰ ‏هزار کارگر استقرار یافته‌اند، و پس از آن، رشتهٔ تولیدی استخراج ذغال سنگ قرار دارد که ۲۳ ‏هزار کارگر را به‌خود مشغول داشته است؛ با این تفاوت که کارگران تولید نفت بیش‌تر در شهر‌ها متمرکزند و کارگران استخراج ذغال سنگ در نقاط روستائی فعالیت دارند. روی‌هم‌رفته در این بخش از فعالیت‌های اقتصادی حدود ۶۸ هزار کارگر به‌کار اشتغال دارند که ۷۲ ‏درصد جمعیت شاغل این بخش را تشکیل می‌دهند.
-:::::::::::::::::::::::::(شماره‌ها به‌هزار نفر)
+::::::::::::::::::::::::::(شماره‌ها به‌هزار نفر)
 {| align="center"
 |+ '''توزیع کارگران شاغل در رشته‌های تولیدی استخراج معادن'''
@@ سطر ۴۰۵: / سطر ۴۰۵: @@
 {{تک ستاره}}{{پاورقی|۱}}این نسبت‌ها در آمارگیری نمونه‌ئی نیروی انسانی سال ۱۳۵۱ فقط در مورد کارگران به‌ترتیب در سطح کشور ۵۶، ۲۷ و ۱۷ درصد، و در مناطق شهری ۵۱، ۳۱ و ۱۸ درصد، و در نقاط روستائی ۶۲، ۲۲ و ۱۶ درصد بوده است.
-{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}{{پاورقی|۲}} این میزان برای کل جمعیت کشور معادل ۶۲ درصد است.
@@ سطر ۴۱۱: / سطر ۴۱۲: @@
 [[رده:کتاب جمعه]]
 [[رده:ف. محقق]]

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 {{در حال بازنگری}}
-‏پیش از آغاز مطلب یادآوری این نکات ضروری است که: این گزارش بر داده‌های آماری آخرین سرشماری عمومی ایران (آبان‌ ماه سال ۱۳۵۵) مبتنی است و بیگمان، با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی حاکم بر آن روزگار، عاری از اشتباه و لغزش نیست.
+‏پیش از آغاز مطلب یادآوری این نکات ضروری است که: این گزارش بر داده‌های آماری آخرین سرشماری عمومی ایران (آبان‌ ماه سال ۱۳۵۵) مبتنی است و بیگمان، با توجه به‌شرایط اجتماعی و اقتصادی حاکم بر آن روزگار، عاری از اشتباه و لغزش نیست.
-‏تأکید سخن بیشتر بر برخی از ویژگی‌های اشتغال زحمتکشان، رنجبران یا کارگران است که مالکیتی بر ابزارهای تولید نداشته و همواره تحت استثمار و ستم بوده‌اند. بنابراین تحلیل مسائل و مشکلات کارگری، و موضوع و موقعیت اجتماعی آنان مورد نظر نیست، چون کاربرد عنوان کارگری خود معرف موقعیت شغلی گروهی ازانسان‌هاست و این موقعیت یا جایگاه شغلی به‌عنوان پایگاه خاص اقتصادی تعیین کنندهٔ کلیه روابط و مناسباتی است که در نظام اجتماعی به‌طور غیرارادی بر فرد مسلط است که این خود مقوله‌ئی دیگر است و خارج از موضوع مورد بحث. به‌همین دلیل تصویری از تعداد، توزیع جفرافیائی و شغلی کارگران در مشاغل مختلف بنا به‌اطلاعات و امارهای موجود ارائه شده است.
+‏تأکید سخن بیش‌تر بر برخی از ویژگی‌های اشتغال زحمتکشان، رنجبران یا کارگران است که مالکیتی بر ابزارهای تولید نداشته و همواره تحت استثمار و ستم بوده‌اند. بنابراین تحلیل مسائل و مشکلات کارگری، و موضوع و موقعیت اجتماعی آنان مورد نظر نیست، چون کاربرد عنوان کارگری خود معرف موقعیت شغلی گروهی از انسان‌هاست و این موقعیت یا جایگاه شغلی به‌عنوان پایگاه خاص اقتصادی تعیین کنندهٔ کلیه روابط و مناسباتی است که در نظام اجتماعی به‌طور غیرارادی بر فرد مسلط است که این خود مقوله‌ئی دیگر است و خارج از موضوع مورد بحث. به‌همین دلیل تصویری از تعداد، توزیع جفرافیائی و شغلی کارگران در مشاغل مختلف بنا به‌اطلاعات و آمارهای موجود ارائه شده است.
 ‏بنابراین این گزارش صرفاً بیان کمّی اشتغال کارگران است که بخش عظیمی از نیروی‌کار فاقد ابزار تولید را تشکیل می‌دهند و در نتیجه گروه‌های غیر کارگری بخش‌های عمدهٔ فعالیت‌های اقتصادی به‌ویژه خدمات، یعنی تکنوکرات‌ها، بوروکرات‌ها، میلیتاریست‌ها را در بر نمی‌گیرد و برای اینکه مفهوم کارگری با مفاهیم و برداشت‌های گوناگون منطبق باشد، توزیع آن‌ها در بخش‌های گوناگون اقتصادی و برحسب شهر و روستا نشان داده شده است تا پاسخگوی این گونه برداشت‌ها باشد و با مفاهیم و تعاریف سنتی یا صنعتی یا انقلابی کارگران مطابقت داشته باشد.
 ‏گروه کارکنان خانوادگی بدون مزد را که شمار زیادی از آنان به‌نقاط روستائی و فعالیت‌های کشاورزی، و درنقاط شهری به‌صنایع کوچک و غالباً کارگاه‌های سنتی وابسته‌اند، چون از لحاظ طبقاتی به‌کارگران تعلق دارند در شمار آنان می‌آوریم و همین طور جمعیت بیکار را اعم از فصلی یا دائمی، چنانچه از نقطه نظر مدارج تحصیلی فاقد مهارت و تخصص باشند، جزو این طبقه محسوب می‌داریم.
 ==حجم نیروی کارگری==
@@ سطر ۲۹: / سطر ۳۰: @@
 از مجموع ۹٫۷ میلیون نفر نیروی کار کشور ۰٫۹ ‏میلیون نفر بیکار و بیکار فصلی و ۸٫۸ ‏میلیون نفر شاغلند که ازاین تعداد ۵٫۷۵۸ میلیون نفر فاقد ابزارتولیدند، یعنی نسبتی معادل ۶۵٫۴ ‏درصد مجموع جمعیت شاغل.
-‏از کل جمعیت شاغلِ فاقد ابزار تولید، ۲۱ درصد یا ۱٫۲ ‏میلیون نفرشان به‌قشر‌های غیر کارگری تعلق دارند که مدیران دستگاه‌ها و نهادهای اجرائی، کارمندان سطوح عالی و جزء اداری و دفتری، متخصصان علمی و فنی شاغل در بخش‌های عمومی و خصوصی، و نظامیان را شامل می‌شود. و بقیه که بالغ بر ۴٫۵۵۰ ‏میلیون نفرند طبقهٔ کارگری ایران را دربر می‌گیرد که در فعالیت‌های اقتصادی مشارکت دارند که بخشی از این گروه را کارکنان خانوادگی بدون مزد تشکیل می‌دهند که وابسته به معیشت خانوارند و غالباً در بخش‌های سنتی اقتصادی نظیر صنایع کوچک و کشاورزی اشتغال دارند.
+‏از کل جمعیت شاغلِ فاقد ابزار تولید، ۲۱ درصد یا ۱٫۲ ‏میلیون نفرشان به‌قشر‌های غیر کارگری تعلق دارند که مدیران دستگاه‌ها و نهادهای اجرائی، کارمندان سطوح عالی و جزء اداری و دفتری، متخصصان علمی و فنی شاغل در بخش‌های عمومی و خصوصی، و نظامیان را شامل می‌شود. و بقیه که بالغ بر ۴٫۵۵۰ ‏میلیون نفرند طبقهٔ کارگری ایران را دربر می‌گیرد که در فعالیت‌های اقتصادی مشارکت دارند که بخشی از این گروه را کارکنان خانوادگی بدون مزد تشکیل می‌دهند که وابسته به‌معیشت خانوارند و غالباً در بخش‌های سنتی اقتصادی نظیر صنایع کوچک و کشاورزی اشتغال دارند.
-‏این‌ها ۹۸۰ هزار نفرند که ۹۰۰ هزار نفر روستائی و ۸۰ ‏هزار نفر شهری‌اند.) اگر به‌این تعداد، که ۵۷ درصد آن‌ها در سطح روستا‌ها و ۴۳ ‏درصد درنقاط شهری گسترده‌اند، ۸۶۰ ‏هزار جمعیت بیکار و بیکار فصلی را هم بیفزایم که از لحاظ مدارج تحصیلی و موقعیت اقتصادی چاره‌ئی جز اشغال به‌امور کارگری ندارند و ۶۳۵ هزار نفرشان به فعالیت‌های کشاورزی و ۲۲۵ ‏هزار نفر دیگر به‌امور غیر کشاورزی وابسته‌اند) شمار کلی نیروی کار کارگری کشور برابر با ۵٫۴۱۴ ‏میلیون نفر می‌شود. که ۳٫۳۲۵ میلیون نفر آن‌ها به‌جامعهٔ روستائی و ۲٫۰۸۹ میلیون نفر دیگر به‌جامعهٔ شهری تعلق دارند و از دیدگاه فعالیت‌های اقتصادی ۳۴ ‏درصد یا ۱٫۸۴۰ میلیون نفر آن‌ها به‌فعالیت‌های کشاورزی و بقیه (۳٫۵۷۴) به‌فعالیت‌های غیر کشاورزی مربوط می‌شوند:
+‏این‌ها ۹۸۰ هزار نفرند (که ۹۰۰ هزار نفر روستائی و ۸۰ ‏هزار نفر شهری‌اند.) اگر به‌این تعداد، که ۵۷ درصد آن‌ها در سطح روستا‌ها و ۴۳ ‏درصد درنقاط شهری گسترده‌اند، ۸۶۰ ‏هزار جمعیت بیکار و بیکار فصلی را هم بیفزائیم که از لحاظ مدارج تحصیلی و موقعیت اقتصادی چاره‌ئی جز اشغال به‌امور کارگری ندارند و ۶۳۵ هزار نفرشان به‌فعالیت‌های کشاورزی و ۲۲۵ ‏هزار نفر دیگر به‌امور غیر کشاورزی وابسته‌اند. شمار کلی نیروی کار کارگری کشور برابر با ۵٫۴۱۴ ‏میلیون نفر می‌شود. که ۳٫۳۲۵ میلیون نفر آن‌ها به‌جامعهٔ روستائی و ۲٫۰۸۹ میلیون نفر دیگر به‌جامعهٔ شهری تعلق دارند و از دیدگاه فعالیت‌های اقتصادی ۳۴ ‏درصد یا ۱٫۸۴۰ میلیون نفر آن‌ها به‌فعالیت‌های کشاورزی و بقیه (۳٫۵۷۴) به‌فعالیت‌های غیر کشاورزی مربوط می‌شوند:
 ----
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۶: @@
 ==ساخت سنی و جنسی==
-‏به‌منظور شناخت ترکیب سنی کارگران، ساخت سنی به‌سه مقطع کم‌تر از ۳۰ ‏سال، ۴۴-۳۰ ‏سال، و ۴۵ ‏سال و بیش‌تر تقسیم‌بندی شده است که با دوره‌های تاریخی نهضت‌های انقلابی ۳۰ ‏سال اخیر کشور، یعنی نهضت ملی دورهٔ دکتر مصدق و نهضت سال ۱۳۴۲ ‏قابل انطباق و نیز کم یا بیش معرف تجربه و آگاهی کارگران باشد.
+‏به‌منظور شناخت ترکیب سنی کارگران، ساخت سنی به‌سه مقطع کم‌تر از ۳۰ ‏سال، ۴۴ - ۳۰ ‏سال، و ۴۵ ‏سال و بیش‌تر تقسیم‌بندی شده است که با دوره‌های تاریخی نهضت‌های انقلابی ۳۰ ‏سال اخیر کشور، یعنی نهضت ملی دورهٔ دکتر مصدق و نهضت سال ۱۳۴۲ ‏قابل انطباق و نیز کم یا بیش معرف تجربه و آگاهی کارگران باشد.
 ‏چون دسترسی به‌گروه‌های سنی خود کارگران امکان‌پذیر نیست، از آنجا که نزدیک به ۸۰ ‏درصد جمعیت شاغل فاقد ابزارتولید را کارگران تشکیل می‌دهند و ساخت سنی و جنسی این شاغلان می‌تواند کم یا بیش با خصرصیات سنی و جنسی کارگران تطبیق کند از داده‌های آماری مربوط به‌کارکنان فاقد ابزار تولید استفاده شده است.
@@ سطر ۳۴۵: / سطر ۳۴۶: @@
 ‏از دیدگاه کارگری، معمولاً میزان بهره‌وری کار بخش‌هائی که از نیروی کارگری بیش‌تری سود جسته‌اند، نظیر ساختمان، صنعت و معدن، از حد متوسط بهره‌وری جمعیت شاغل کشور پائین‌تر است. به‌خصوص در بخش کشاورزی که این میزان حدود پنجاه درصد بهره‌وری نیروی کار کشور نیز تجاوز نمی‌کند. با تکیه بر این مطلب که بیش از ۷۶ درصد کارگران کشور در خدمت این سه بخش از فعالیت‌های تولیدی ایران (کشاورزی، صنعت، ساختمان) هستند می‌توان قضاوت کرد که همبستگی ضریب اشتغال کارگری فعالیت‌های اقتصادی و بهره‌وری کار کارکنان کاملاً معکوس است. به‌سخن دیگر، هرجا که فقر هست کارگر نیز هست و یا هرجا که کارگر هست فقر هم هست. چون در نظام اقتصادی ایران بیشتر کارگران کم درآمد درجائی متمرکز شده‌اند که سرمایهٔ کم‌تری به‌کاررفته یا بندرت ازماشین استفاده شده است.
 {| align="center"
 |+'''بهره‌وری کار (به‌هزار ریال)'''
 |-
-| width="120pt"|کشاورزی
+| width="110pt"|کشاورزی
-| width="85pt"|..................
+| width="80pt"|..................
 | width="70pt"|۱۱۵
 |-
@@ سطر ۳۷۳: / سطر ۳۷۵: @@
 |۴۱۱
 |-
-‏|حمل و نقل
+|حمل و نقل
 |....................
 |۳۱۸

@@ سطر ۳۴۹: / سطر ۳۴۹: @@
 |+'''بهره‌وری کار (به‌هزار ریال)'''
 |-
-| width="130pt"|کشاورزی
+| width="120pt"|کشاورزی
-| width="90pt"|..................
+| width="85pt"|..................
 | width="70pt"|۱۱۵
 |-
@@ سطر ۳۹۷: / سطر ۳۹۷: @@
 {{چپ‌چین}} ف. محقق{{پایان چپ‌چین}}
 ==پاورقی‌ها==

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 [[Image:12-079.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۷۹|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۷۹]]
-{{بازنگری}}
+{{در حال بازنگری}}
 ‏پیش از آغاز مطلب یادآوری این نکات ضروری است که: این گزارش بر داده‌های آماری آخرین سرشماری عمومی ایران (آبان‌ ماه سال ۱۳۵۵) مبتنی است و بیگمان، با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی حاکم بر آن روزگار، عاری از اشتباه و لغزش نیست.
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۵: @@
 ----
-{|
+{{وسط‌چین}}
-|-
+{| align="center"
-| ||کشور   || شهر   || روستا
+|-
 |-
-| ۱. کارگران شاغل مزدبگیر    || ۴۵۵۴   || ۱۹۶۶   || ۲۵۸۸
+| ۱. کارگران شاغل مزدبگیر || ۴۵۵۴ || ۱۹۶۶ || ۲۵۸۸
 |-
-| ‏بدون مزد (خانوادگی)   || ۹۸۴   || ۸۱   ||۹۰۳
+| ‏بدون مزد (خانوادگی) || ۹۸۴ || ۸۱ ||۹۰۳
 |-
-|۲. کارگران بیکار   || ۸۶۰   || ۱۲۳   || ۷۳۷
+|۲. کارگران بیکار || ۸۶۰ || ۱۲۳ || ۷۳۷
 |-
-|'''جمع کارگران'''   || ۵۴۱۴   || ۲۰۸۹   || ۳۳۲۵
+|'''جمع کارگران''' || ۵۴۱۴ || ۲۰۸۹ || ۳۳۲۵
 |}
-−
 ==ساخت سنی و جنسی==
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۵: @@
 ----
-{|
+{{وسط‌چین}}
 |-
-|'''توزیع ساخت سنی شاغلین (فاقد ابزار تولید){{نشان|*}}'''
+| width="110pt"|'''سن'''
-|-
+| width="70pt"|'''کشور'''
-| سن || کشور   || شهر  || روستا
+| width="70pt"|'''شهر'''
 |-
-| ‏کم‌تر از ۳۰ سال   || ۵۶  || ۵۱   ||۶۳
+| ‏کم‌تر از ۳۰ سال || ۵۶ || ۵۱ || ۶۳
 |-
-|۳۰ تا ۴۴ ساله  || ۲۷   || ۳۱   || ۲۲
+|۳۰ تا ۴۴ ساله || ۲۷ || ۳۱ || ۲۲
 |-
-|۴۵ ساله به‌بالا  || ۱۷   || ۱۸   || ۱۵
+|۴۵ ساله به‌بالا || ۱۷ || ۱۸ || ۱۵
 |}
+{{پایان وسط‌چین}}
 ‏با وجود چنین ساخت جوان سنی در نقاط روستائی کشور، آنچه در فعالیت‌های اقتصادی کشاورزی بیش‌تر به‌چشم می‌خورد وجود افراد سالمند است به‌طوری که از کل جمعیت شاغل بخش کشاورزی، حدود ۳۵ ‏درصد کمتر از ۳۰ ‏سال و ۳۷ ‏درصد بیش از ۵۴ ‏سال دارند. به‌همین ترتیب کارگران بخش‌های ساختمانی و استخراج معادن، مسن‌تر و کارگران رشته‌های تولیدی صنعتی بسیار جوان‌تر از دیگر کارگران کشورند.
-{|
+{| align="center"
 |-
-| '''سن''' || '''کشاورزی'''  || '''استخراج معادن'''   || '''صنعت'''  ||''' ساختمان''' ||''' بیکار و بیکار فصلی'''
+| width="110pt"|'''سن'''
 |-
 | ‏کم‌تر از ۳۰ سال   || ۳۵  || ۳۷   ||  ۶۰  ||  ۴۷  || ۵۲/۰

@@ سطر ۳۳۸: / سطر ۳۳۸: @@
 #{{پاورقی|*}}این نسبت‌ها در آمارگیری نمونه‌ئی نیروی انسانی سال ۱۳۵۱ فقط در مورد کارگران به‌ترتیب در سطح کشور ۵۶، ۲۷ و ۱۷ درصد، و در مناطق شهری ۵۱، ۳۱ و ۱۸ درصد، و در نقاط روستائی ۶۲، ۲۲ و ۱۶ درصد بوده است.
 #{{پاورقی|**}} این میزان برای کل جمعیت کشور معادل ۶۲ درصد است.
 [[رده:کتاب جمعه ۱۲]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۴۳
سطر ۱۵:		سطر ۱۵:
	[[Image:12-079.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۷۹\|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۷۹]]		[[Image:12-079.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۷۹\|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۷۹]]

−	{{~~در حال ویرایش~~}}	+	{{بازنگری}}