قدیمی‌ترین شعر برای کودکان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۷

2013-01-08T05:57:13Z

Mohaddese: «قدیمی‌ترین شعر برای کودکان» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-03-03T08:49:35Z

«قدیمی‌ترین شعر برای کودکان» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-03-03T08:48:33Z

نهایی شد.

Mohaddese: بازنگری شد.

2012-03-03T08:45:25Z

بازنگری شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۱۰۸.

2012-03-02T21:26:13Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۱۰۸.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۱۰۶.

2012-03-02T20:43:48Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۱۰۶.

Mohaddese در ‏۲ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۰۷

2012-03-02T10:07:03Z

Mohaddese: در حال بازنگری.

2012-03-01T20:55:34Z

در حال بازنگری.

Roya در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۴

2012-01-23T06:24:02Z

Roya در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۱

2012-01-23T06:21:39Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۳۳: / سطر ۵۳۳: @@
 [[رده:کتاب جمعه ۲۳]]
 [[رده:شعر]]
-[[رده:سیروس طاهبار]]
+[[رده:سیروس طاهباز]]
 {{لایک}}

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 [[Image:23-115.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۳ صفحه ۱۱۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۳ صفحه ۱۱۵]]
-{{در حال بازنگری}}
 <big>فصلی از «جستاری در ادبیات کودکان ایران»</big>
@@ سطر ۹۳: / سطر ۹۳: @@
 :::::'''در چمن، پروانهٔ عاشق منش
-:::::- آن گل جاندار خوش نقش و نگار -
+:::::'''- آن گل جاندار خوش نقش و نگار -
 :::::'''از غلاف پیرهن آید برون،
@@ سطر ۳۶۰: / سطر ۳۶۰: @@
 '''آنش روشن کرد به‌حساب
-'''آورد پنج شش سیخ کباب{{نشان|۱۰|*}}
+'''آورد پنج شش سیخ کباب'''{{نشان|۱۰|*}}
@@ سطر ۳۶۹: / سطر ۳۶۹: @@
 '''تا بیارم گوشت و نمک
-'''با یک دستمال انچوچک{{نشان|۱۱|*}}
+'''با یک دستمال انچوچک'''{{نشان|۱۱|*}}
 '''قیله کنیم، قرمه کنیم
-'''گوشت توی برمه کنیم{{نشان|۱۲|**}}
+'''گوشت توی برمه کنیم'''{{نشان|۱۲|**}}
 '''با رخت‌های ترمه کنیم
@@ سطر ۵۲۳: / سطر ۵۲۳: @@
 #{{پاورقی|۸}} «هوپ‌هوپ‌نامه» ترجمهٔ احمد شفائی. چاپ دوم. باکو ۱۹۷۷. شماره‌‌های ذکر شده مربوط به‌همین چاپ است. چاپ دوم ترجمهٔ بی‌نظیر و ستایش‌انگیز احمد شفائی از هوپ‌هوپ‌نامهٔ صابر به‌زبان فارسی سال گذشته در باکو به‌چاپ رسید و متأسفانه به‌دلیل نامعلومی در بازار کتاب ایران موجود نیست. ارزش این کتاب تنها در این نیست که شعرهای سازنده‌اش، در زمان خود، بیش از یک اردو به‌ مشروطیت ایران خدمت کرده است. در این هم هست که برگرداننده‌اش بهترین و دقیق‌ترین ترجمهٔ شعری ممکن را در زمان ما به‌زبان فارسی ارائه داده است که می‌تواند بهترین سرمشق برای مترجمان زمان باشد.
 #{{پاورقی|۹}} دیوان محمودخان ملک‌الشعراء صبا. ضمیمه سال بیست و سوم مجلهٔ ارمغان، آذرماه ۱۳۲۹.
 [[رده:کتاب جمعه]]
 [[رده:کتاب جمعه ۲۳]]
 [[رده:شعر]]
 [[رده:سیروس طاهبار]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 {{در حال بازنگری}}
-سخن از کودکان هست، امّا نه آشکار و روشن، بلکه در جامه‌های کوتاه و بلند و همواره بی‌خریدار پندها و بندها، این که این مباش و آن باش، یا در بانگ پرید در گلوی زاری‌ها و سوگنامه‌ها و مرثیه‌ها. یعنی به‌یاد فرزند بودن، آن دم که زنده نیست؛
+سیمای کودکان در ادب رسمی ایران، یعنی آنچه در دیوان‌ها و تذکره‌ها و تواریخ مسطور است، مثل زندگی و شرح احوال بسیاری از بزرگان ادب، سیمائی محو و ناپیدا است. کودکان، هم‌چون پدران و مادران، در آثار فراوان و گونه‌گون شاعران ما حضوری غیرمستقیم دارند. گوئی سخن گفتن از آنان دون‌شأن شاعری‌ست!
-:::::ژاله صبحدم ار نرگس تر بگشائید...
+:::::'''صبحگاهی سر خوناب جگر بگشائید'''
-:::::نازنینانِ منا؛ مُرد چراغ دل من
+:::::'''ژاله صبحدم از نرگس تر بگشائید...'''
-:::::همچو شمع از مژه، خونابِ جگر بگشائید
+:::::'''نازنینانِ منا! مُرد چراغ دل من'''
-:::::خبر مرگِ جگر گوشه من گوش کنید
+:::::'''همچو شمع از مژه، خونابِ جگر بگشائید'''
-:::::شد جگر، چشمه خون، چشم عِبَر بگشائید
+:::::'''خبر مرگِ جگر گوشهٔ من گوش کنید'''
-:::::بلبل نغمه‌گر، از باغِ طرب شد به‌سفر
+:::::'''شد جگر، چشمهٔ خون، چشم عِبَر بگشائید'''
-:::::گوش بر نوحه زاغان به‌حضر بگشائید... {{نشان|۱}}
+:::::'''بلبل نغمه‌گر، از باغِ طرب شد به‌سفر'''
-:::::وز گردش چرخ حادثه‌زای
+:::::'''خاصه که ز دهر پیر خودرای'''
-:::::دارم پسری به‌کام و ناکام
+:::::'''وز گردش چرخ حادثه‌زای'''
-:::::چون ذکر جمیل تو «حسن» نام.
+:::::'''دارم پسری به‌کام و ناکام'''
-:::::پسته دهن و نبات پاره
+:::::'''چون ذکر جمیل تو «حسن» نام.'''
-:::::همچون خرماست شیرخواره،
+:::::'''پسته دهن و نبات پاره'''
-:::::یک ساعت اگر رخش نبینم
+:::::'''همچون خرماست شیرخواره،'''
-:::::پیشانی فرخش نبینم،
+:::::'''یک ساعت اگر رخش نبینم'''
-:::::بیمست که جان من برآید
+:::::'''پیشانی فرخش نبینم،'''
-:::::عیش من و لهو من سرآید ...{{نشان|۲}}
+:::::'''بیمست که جان من برآید'''
-باری، بگذریم و به زمان و زمانه خود نزدیک‌تر شویم.
+جز قله‌ها و کوه‌های ادب فارسی، حافظ و مولوی و ناصرخسرو...، همهٔ آن بزرگمردانی که حرمت «در لفظ دری» را می‌شناختند و هر عقوبتی را در راه آن به‌جان می‌خریدند، گوئی در صف طویل شاعران ما انجام وظیفه بیرونی شاعری، مدح و مرثیه و تهنیت و تملق گفتن، چندان وقتگیر بود که کم‌تر فرصت رسیدگی به‌امور خودی و زندگی درونی پیش می‌آمد...
-رسم بر این است که سرفصل و سرآغاز بسیاری از پدیده‌های تازه ادبی و اجتماعی را انقلاب مشروطیت و آغاز دوره بیداری و آشنائی با رسم و راه ادب فرنگیان بشماریم. به‌این ترتیب نخستین سازندگان شعرهای مستقلی برای کودکان ایران، ایرج میرزا و حاجی میرزا یحیی دولت‌آبادی و مهدیقلی خان هدایت (مخبرالسلطنه) و محمد تقی بهار، و یا به‌اعتبار مفاهیم امروزی شعر، نیمایوشیج شمرده‌می‌شوند. تا کمی بعد، نوبت به‌جبار باغچه‌بان برسد که به‌دلیل تداوم کارش و پیوستگی کار و زندگیش، که بلند‌ترین و پرثمرترین شعرها بود، به حق می‌توان او را نخستین شاعر کودکان ایرانی دانست.
+باری، بگذریم و به‌زمان و زمانهٔ خود نزدیک‌تر شویم.
-اما در این جست‌وجو ما به‌سندی دورتر از این تاریخ و زندگی این شاعران دست‌یافته‌ئی که آن را در پی ذکری از آثار این شاعران معرفی می‌کنیم.
+رسم بر این است که سرفصل و سرآغاز بسیاری از پدیده‌های تازهٔ ادبی و اجتماعی را انقلاب مشروطیت و آغاز دورهٔ بیداری و آشنائی با رسم و راه ادب فرنگیان بشماریم. به‌این ترتیب نخستین سازندگان شعرهای مستقلی برای کودکان ایران، ایرج میرزا و حاجی میرزا یحیی دولت‌آبادی و مهدیقلی خان هدایت (مخبرالسلطنه) و محمد تقی بهار، و یا به‌اعتبار مفاهیم امروزی شعر، نیمایوشیج شمرده‌می‌شوند. تا کمی بعد، نوبت به‌جبار باغچه‌بان برسد که به‌دلیل تداوم کارش و پیوستگی کار و زندگیش، که بلند‌ترین و پرثمرترین شعرها بود، به‌حق می‌توان او را نخستین شاعر کودکان ایرانی دانست.
-ایراح میرزا (ولادت ۱۲۹۱ ه.ق. - وفات ۱۳۴۳ ه.ق.) به جز داستان‌های کوتاهی که اکثراً ترجمه از منابع بیگانه{{نشان|۳}} عربی یا فرانسه است، و آن‌‌ها را می‌توان به‌زحمت از مقوله مواد خواندنی برای کودکان محسوب داشت، آثاری را هم به‌طور مستقیم برای فرزند خود خسرو، یا عموم کودکان ساخته است.
+اما در این جست‌وجو ما به‌سندی دورتر از این تاریخ و زندگی این شاعران دست یافته‌ئی که آن را در پی ذکری از آثار این شاعران معرفی می‌کنیم.
-از مقوله اول، این آثار در دیوان ایرج{{نشان|۴}} ثبت است:
+ایراح میرزا (ولادت ۱۲۹۱ ه. ق. - وفات ۱۳۴۳ ه. ق.) به‌جز داستان‌های کوتاهی که اکثراً ترجمه از منابع بیگانه{{نشان|۳}} عربی یا فرانسه است، و آن‌‌ها را می‌توان به‌زحمت از مقولهٔ مواد خواندنی برای کودکان محسوب داشت، آثاری را هم به‌طور مستقیم برای فرزند خود خسرو، یا عموم کودکان ساخته است.
 داستان دو موش (۱۴۱)، خرس و صیادان (۱۴۳)، شیر و موش (۱۴۵)، کلاغ و روباه (۱۵۳)، طوطی(۱۵۷)، آروزی خر دم بریده (۱۱۸) و مهرمادر (۱۸۷).

@@ سطر ۱۲۶: / سطر ۱۲۶: @@
 این نمونه‌ئی از بهترین شعرهای دولت‌آبادی است که در کتاب‌های درسی هم آمده است:
-صبح
+{{وسط‌چین}}صبح{{پایان وسط‌چین}}
 {{شعر}}
@@ سطر ۱۳۶: / سطر ۱۳۵: @@
 {{ب|با شکوه و جلال و راه رسید|پادشاه ستارگان خورشید}}
-{{ب|باز شد دیدگان من از خواب|به‌به از آفتاب عالم تاب}}
+{{پایان شعر}}
 {{ب|شب تاریک رفت و آمد روز|به چه روزی! چو بخت من فیروز}}
 {{ب|پادشاه ستارگان امروز|از افق سر برون نکرده هنوز}}
-{{ب|باز شد دیدگان من از خواب|به‌به از آفتاب عالمتاب!}}
+به‌به از آفتاب عالمتاب!
 {{ب|یک طرف ناله خروس سحر|از صدای نوازش مادر}}
-{{ب|بانگ الله‌اکبر از یکسر|وز سخن‌های دلپذیر پدر}}
+{{ب|بانگ الـله‌اکبر از یکسر|وز سخن‌های دلپذیر پدر}}
 {{پایان شعر}}
-{{پایان وسط چین}}
+{{وسط‌چین}}
 مهدیقلی خان هدایت (مخبرالسلطنه)، از نویسندگان همین دوره، از طرف «کمیسیون معارف» مأموریت یافته بود که «خواندنی‌های کودکان» را فراهم آورد. جزوه‌ئی جُنگ‌مانند، بدون تاریخ چاپ، با حروف درشت اعراب‌دار و مصور در ۲۴ صفحه با نام «سه فندق، خواندنی برای کودکان» فراهم آورده این نویسنده در دست است که حاوی قطعات کوتاه منثور و منظوم است، اکثراٌ با امضاء م.ق. هدایت و همچنین دو شعر از یحیی دولت‌ابادی و ایرج میرزا.
@@ سطر ۱۵۹: / سطر ۱۷۰: @@
 این هم نمونه‌ئی‌ست از آثار منظوم این نویسنده، در این جُنگ (ص ۸):
-{{وسط چین}}
+{{وسط چین}}خروس صبح'{{پایان وسط‌چین}}
 {{شعر}}
 {{ب|خروس صبح گوید قوقیاقای|هوا روشن شده برخیز از جای}}
@@ سطر ۱۷۶: / سطر ۱۸۴: @@
 {{ب|به درست می‌رسی دراولین زنگ|نداری پیش همشاگردیان ننگ}}
 {{پایان شعر}}
-محمد تقی بهار (ولادت ۱۲۶۶ ه.ش. - وفات ۱۱۳۰ ه.ش.) بزرگ‌ترین و گرامی‌ترین شاعر سنتی و محقق کم‌نظیر عصر ما هم در این زمینه، آفریدن آثاری برای کودکان، طبعی آزموده است که در دیوان او ثبت است.
+محمد تقی بهار (ولادت ۱۲۶۶ ه. ش. - وفات ۱۱۳۰ ه.ش.) بزرگ‌ترین و گرامی‌ترین شاعر سنتی و محقق کم‌نظیر عصر ما هم در این زمینه، آفریدن آثاری برای کودکان، طبعی آزموده است که در دیوان او ثبت است.
 مشهورترین این آثار «سرود مدرسه‌» است که بهار آن را در سال ۱۳۱۰ برای کودکان دبستانی ساخته است و چنین آغاز می‌شود:
@@ سطر ۲۶۴: / سطر ۲۷۰: @@
 می‌خوانم من، من بلبلم
-::::::::افتاده هر چند از هوس.
+::::::افتاده هر چند از هوس.
 در عشقه‌های سیاه
@@ سطر ۲۷۴: / سطر ۲۸۰: @@
 از آن زمان، در هر دهن
-:::::::::می‌خوانم آواز قفس.
+:::::::می‌خوانم آواز قفس.
 در حاشیه دستنوشته این شعر که همراه دو شعر دیگر برای کودکان، در ورقه بلندی پاکنویس شده است، نیما این یادداشت را نوشته است: «شعرهائی برای کودکان، مثل شعرهائی که محمودخان ملک‌اشعراء برای فرزندان فامیل ساخته است.»
@@ سطر ۳۳۴: / سطر ۳۴۰: @@
 آنش روشن کرد به‌حساب
-آورد پنج شش سیخ کباب {{نشان|۱۰}}
+آورد پنج شش سیخ کباب{{نشان|۱۰}}
 <br>
@@ سطر ۳۵۰: / سطر ۳۵۶: @@
 قیله کنیم، قرمه کنیم
-گوشت توی برمه کنیم {{نشان|۱۱}}
+گوشت توی برمه کنیم{{نشان|۱۱}}
 با رخت‌های ترمه کنیم

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 [[Image:23-115.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۳ صفحه ۱۱۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۳ صفحه ۱۱۵]]
-{{بازنگری}}
+{{در حال بازنگری}}
 سیمای کودکان در ادب رسمی ایران، یعنی آنچه در دیوان‌ها و تذکره‌ها و تواریخ مسطور است، مثل زندگی و شرح احوال بسیاری ار بزرگان ادب، سیمائی محو و ناپیدا است. کودکان، هم‌چون پدران و مادران، در آثار فراوان و گونه‌گون شاعران ما حضوری غیرمستقیم دارند. گوئی سخن گفتن از آنان دون‌شأن شاعری‌ست؛
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 سخن از کودکان هست، امّا نه آشکار و روشن، بلکه در جامه‌های کوتاه و بلند و همواره بی‌خریدار پندها و بندها، این که این مباش و آن باش، یا در بانگ پرید در گلوی زاری‌ها و سوگنامه‌ها و مرثیه‌ها. یعنی به‌یاد فرزند بودن، آن دم که زنده نیست؛
-ژاله صبحدم ار نرگس تر بگشائید...
+:::::صبحگاهی سر خوناب جگر بگشائید
-نازنینانِ منا؛ مُرد چراغ دل من
+:::::نازنینانِ منا؛ مُرد چراغ دل من
-همچو شمع از مژه، خونابِ جگر بگشائید
+:::::همچو شمع از مژه، خونابِ جگر بگشائید
-خبر مرگِ جگر گوشه من گوش کنید
+:::::خبر مرگِ جگر گوشه من گوش کنید
-شد جگر، چشمه خون، چشم عِبَر بگشائید
+:::::شد جگر، چشمه خون، چشم عِبَر بگشائید
-بلبل نغمه‌گر، از باغِ طرب شد به‌سفر
+:::::بلبل نغمه‌گر، از باغِ طرب شد به‌سفر
-گوش بر نوحه زاغان به‌حضر بگشائید... {{نشان|۱}}
+:::::گوش بر نوحه زاغان به‌حضر بگشائید... {{نشان|۱}}
 گذشته از آثاری که از بد حادثه بر جا نمانده است با تاکنون از محبس نسخه‌های خطی راهی به‌بیرون نجسته است، در آثاری که از بیشمار شاعران سرزمین‌مان در دست داریم کم‌تر خطاب روشن و مستقیمی به‌کودک، این کوچک‌تریم فرد خانواده، به‌چشم می‌خورد. به‌ندرت شاعری - گرچه ناشناخته چون «سراج قمری» در اواخر قرن ششم - چنین نمونه پاک و روشنی را در ستایش فرزندش در دیوان خود به ثبت رسانده است:
-خاصه که ز دهر پیر خودرای
+:::::خاصه که ز دهر پیر خودرای
-وز گردش چرخ حادثه‌زای
+:::::وز گردش چرخ حادثه‌زای
-دارم پسری به‌کام و ناکام
+:::::دارم پسری به‌کام و ناکام
-چون ذکر جمیل تو «حسن» نام.
+:::::چون ذکر جمیل تو «حسن» نام.
-پسته دهن و نبات پاره
+:::::پسته دهن و نبات پاره
-همچون خرماست شیرخواره،
+:::::همچون خرماست شیرخواره،
-یک ساعت اگر رخش نبینم
+:::::یک ساعت اگر رخش نبینم
-پیشانی فرخش نبینم،
+:::::پیشانی فرخش نبینم،
-بیمست که جان من برآید
+:::::بیمست که جان من برآید
-عیش من و لهو من سرآید ...{{نشان|۲}}
+:::::عیش من و لهو من سرآید ...{{نشان|۲}}
 جز قله‌ها و کوه‌های ادب فارسی، حافظ و مولوی و ناصرخسرو...، همه آن بزرگمردانی که حرمت «در لفظ دری» رو می‌شناختند و هر عقوبتی را در راه آن به‌جان می‌خریدند، گوئی در صف طویل شاعران ما انجام وظیفه بیرونی شاعری، مدح و مرثیه و تهنیت و تملق گفتن، چندان وقتگیر بود که کم‌تر فرصت رسیدگی به‌امور خودی و زندگی درونی پیش می‌آمد...
@@ سطر ۸۳: / سطر ۸۰: @@
 که این نمونه‌ئی‌ست از این دست آثار ایرج با نام بامداد:
-صبحدم کاین مرغ کیهان آشیان
+:::::صبحدم کاین مرغ کیهان آشیان
-بال بگشاید فراز کوهسار
+:::::پنجه و منقار نورافشان او
-پنجه و منقار نورافشان او
+:::::پرده شب را نماید تار و مار،
-پرده شب را نماید تار و مار،
+:::::در چمن، پروانه عاشق منش
-در چمن، پروانه عاشق منش
+:::::- آن گل جاندار خوش نقش و نگار -
-- آن گل جاندار خوش نقش و نگار -
+:::::از غلاف پیرهن اید برون.
-از غلاف پیرهن اید برون.
+:::::پیرهن بر تن درد از عشق یار؛
-پیرهن بر تن درد از عشق یار؛
+:::::برپرد زین گل به آن گل، شادمان،
-برپرد زین گل به آن گل، شادمان،
+:::::بوسد این را غبغب و آن را عذار.
-بوسد این را غبغب و آن را عذار.
+:::::همچنان آن طفلک شیرین زبان
-همچنان آن طفلک شیرین زبان
+:::::در لطافت آمده چون گل به بار
-در لطافت آمده چون گل به بار
+:::::سالم و سرخ و سفید و چاق و گرد
-سالم و سرخ و سفید و چاق و گرد
+:::::با دو چشم چون ستاره، نوربار
-با دو چشم چون ستاره، نوربار
+:::::- همچو گوهر کز صدف آید برون -
-- همچو گوهر کز صدف آید برون -
+:::::آید از شادیچه بیرون، شادخوار
-آید از شادیچه بیرون، شادخوار
+:::::بنگرد بر گلبنان خانگی،
-بنگرد بر گلبنان خانگی،
+:::::بال بگشاید همی پروانه‌وار،
-بال بگشاید همی پروانه‌وار،
+:::::دست مادر بوسد و روی پدر،
-دست مادر بوسد و روی پدر،
+:::::این در آغوشش کشد، آن در کنار.
-حاجی میراز یحیی دولت‌آبادی (تولد ۱۲۷۹ ه.ق. درگذشت ۱۳۱۸ ه.ش.) از روشنفکران دوران مشروطه و بنیانگذاران مدارس و مؤسسات فرهنگی و از نخستین نویسندگان کتاب‌های درسی در ایران است.
+حاجی میراز یحیی دولت‌آبادی (تولد ۱۲۷۹ ه. ق. درگذشت ۱۳۱۸ ه.ش.) از روشنفکران دوران مشروطه و بنیانگذاران مدارس و مؤسسات فرهنگی و از نخستین نویسندگان کتاب‌های درسی در ایران است.
 این نمونه‌ئی از بهترین شعرهای دولت‌آبادی است که در کتاب‌های درسی هم آمده است:
@@ سطر ۴۹۶: / سطر ۴۹۲: @@
 {{پایان چپ‌چین}}
 == منابع و یادادشت‌ها: ==
-#{{پاورقی|۱}} خاقانی شروانی (۵۲۰-۵۹۹ ه.ق.) دیوان. به‌تصحیح دکتر ضیاءالدین سجادی.
+#{{پاورقی|۱}} خاقانی شروانی (۵۲۰ - ۵۹۹ ه.ق.) دیوان. به‌تصحیح دکتر ضیاءالدین سجادی.
 #{{پاورقی|۲}} به نقل از نسخه خطی آثار سراج قمری از نسخه «چسدربیتی» تحریر ۷۱۲ هجری. تاریخ ادبیات ایران. دکتر ذبیح‌الله صفا. چاپ دانشگاه. جلد سوم. ص ۶۸۹.}}
 #{{پاورقی|۳}} مانند مثنوی کوتاه «خرس و صیادان» که در آن می‌گوید: دو صیاد استاد و چالاک و چست، یکی آلفرد نام و دیگر، آگست
@@ سطر ۵۱۳: / سطر ۵۱۰: @@
 [[رده:کتاب جمعه ۲۳]]
 [[رده:شعر]]