سلامی از آذربایجان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo: استفاده از الگوی چپ‌چین.

2011-10-30T06:59:54Z

استفاده از الگوی چپ‌چین.

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T15:24:38Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

Robofa: ربات: افزودن رده:"کتاب جمعه"

2011-07-30T10:19:02Z

ربات: افزودن رده:"کتاب جمعه"

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب_جمعه_۲

2011-05-09T19:16:58Z

ربات: افزودن رده:کتاب_جمعه_۲

Parastoo: اضافه کردنِ رده‌ها.

2010-12-23T10:32:10Z

اضافه کردنِ رده‌ها.

Parastoo: اصلاح فاصله‌ی حرف اضافه‌ی «به» با کلمه‌ی بعد.

2010-04-28T19:11:49Z

اصلاح فاصله‌ی حرف اضافه‌ی «به» با کلمه‌ی بعد.

Parastoo: «سلامی از آذربایجان» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2010-04-19T11:33:32Z

«سلامی از آذربایجان» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: بازنگری شد.

2010-04-19T11:20:55Z

بازنگری شد.

PardisParto در ‏۱۹ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۰۵

2010-04-19T07:05:16Z

PardisParto در ‏۱۸ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۰۹:۴۳

2010-04-18T09:43:39Z

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 شعر طبعاً از نیکوترینِ احساسات زاده می‌شود، امّا، این نیکوئی همراه تابناکی و ملایمت نیست: می‌تواند تیره و خشمآهنگ باشد. نیکوئی شعر در بی‌تابیِ شاعر است به‌عناد با بدی در تمامی نمودهایش. انسانیت شعر در نفی قاطع تجاوز، اختناق و ددمنشی است. تنها کسی شایستهٔ نام شاعر است که سراسر عمر خویش را علیه بیعدالتی و به‌سود انسان‌سالاری پیکار کند. تو این چنین هستی ناظم. ما از تو سپاسگزاریم.
-'''رسول رضا''' (شاعر آذربایجان شوروی)
+{{چپ‌چین}}'''رسول رضا''' (شاعر آذربایجان شوروی)
 '''مه ۱۹۷۸'''
 [[رده:مقالات نهایی‌شده]]
-[[رده:کتاب جمعه ۲]]
-[[رده:"کتاب جمعه"]]
+{{لایک}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۱۵:۲۴
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:
	[[رده:کتاب جمعه ۲]]		[[رده:کتاب جمعه ۲]]
	[[رده:"کتاب جمعه"]]		[[رده:"کتاب جمعه"]]
		+	[[رده:کتاب جمعه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۰:۱۹
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]		[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
	[[رده:کتاب جمعه ۲]]		[[رده:کتاب جمعه ۲]]
		+	[[رده:"کتاب جمعه"]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۹:۱۶
سطر ۱۹:		سطر ۱۹:

	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]		[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
		+	[[رده:کتاب جمعه ۲]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۱۰، ساعت ۱۰:۳۲
سطر ۱۷:		سطر ۱۷:

	'''مه ۱۹۷۸'''		'''مه ۱۹۷۸'''
		+
		+	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ناظم عزیزم
-من و تو نمی‌توانیم به عللی متفاوت در برابر هم قرار گیریم: من از این رو که به خاطر اجرای وظایفی حساس در کشورم مانده‌ام، تو از آن رو که جایی هستی که بازگشتی ندارد.
+من و تو نمی‌توانیم به‌عللی متفاوت در برابر هم قرار گیریم: من از این رو که به‌خاطر اجرای وظایفی حساس در کشورم مانده‌ام، تو از آن رو که جایی هستی که بازگشتی ندارد.
-امّا من صدایم را به صدای تمامی یارانی که با دلی سرشار از تو به پاریس آمده‌اند می‌پیوندم. به صدای همه آن کسان که تو زندگیت را، سرشار از جدال و پیروزی، وقف ایشان کردی. امروز در پاریس – در شهر کمونارهای پرافتخار، اصحاب فرزانهٔ دائرةالمعارف، عقد ثریای سخنوران و نقاشان، و نیز شهر قهرمانان جاودان نهضت مقاومت – صداهای پرشور نمایندگان مردم گوناگون باز می‌تابد. میان همه نام‌ها، نامی هست که با احساس ویژه‌ئی از غرور و حق‌شناسی به زبان می‌آید: نام ناظم حکمت!
+امّا من صدایم را به‌صدای تمامی یارانی که با دلی سرشار از تو به‌پاریس آمده‌اند می‌پیوندم. به‌صدای همه آن کسان که تو زندگیت را، سرشار از جدال و پیروزی، وقف ایشان کردی. امروز در پاریس – در شهر کمونارهای پرافتخار، اصحاب فرزانهٔ دائرةالمعارف، عقد ثریای سخنوران و نقاشان، و نیز شهر قهرمانان جاودان نهضت مقاومت – صداهای پرشور نمایندگان مردم گوناگون باز می‌تابد. میان همه نام‌ها، نامی هست که با احساس ویژه‌ئی از غرور و حق‌شناسی به‌زبان می‌آید: نام ناظم حکمت!
-کاش سخنانی که در آن اندوه است و همه رنج‌های مردمان و ایمان به زندگی بهتر و خشم علیه تیره بختی و بیعدالتی و ستایش فروغ خرد و استحکام پولاد و نرمیِ قلبی مهربان، کاش سخنانی که در صف نبرد از شعرهائی چکش خورده رده بسته‌اند در آینده نیز برای مردم بی‌آلایش سیارهٔ ما سلاحی کارآیند باشد: مشعلی که همواره سلوک به سوی صلح و نیکبختی را بر پهنهٔ خاک روشنی بخشد.
+کاش سخنانی که در آن اندوه است و همه رنج‌های مردمان و ایمان به‌زندگی بهتر و خشم علیه تیره بختی و بیعدالتی و ستایش فروغ خرد و استحکام پولاد و نرمیِ قلبی مهربان، کاش سخنانی که در صف نبرد از شعرهائی چکش خورده رده بسته‌اند در آینده نیز برای مردم بی‌آلایش سیارهٔ ما سلاحی کارآیند باشد: مشعلی که همواره سلوک به‌سوی صلح و نیکبختی را بر پهنهٔ خاک روشنی بخشد.
 تو انسان بودی، تو انسان را در نیکوترین و نجیبانه‌ترین مظاهرش دوست می‌داشتی. تو جنگیدی از برای زیباترینِ صفات، و علیه همه چیزهائی که می‌توانست آدمی را بیالاید جنگیدی.
-شعر طبعاً از نیکوترینِ احساسات زاده می‌شود، امّا، این نیکوئی همراه تابناکی و ملایمت نیست: می‌تواند تیره و خشمآهنگ باشد. نیکوئی شعر در بی‌تابیِ شاعر است به عناد با بدی در تمامی نمودهایش. انسانیت شعر در نفی قاطع تجاوز، اختناق و ددمنشی است. تنها کسی شایستهٔ نام شاعر است که سراسر عمر خویش را علیه بیعدالتی و به سود انسان‌سالاری پیکار کند. تو این چنین هستی ناظم. ما از تو سپاسگزاریم.
+شعر طبعاً از نیکوترینِ احساسات زاده می‌شود، امّا، این نیکوئی همراه تابناکی و ملایمت نیست: می‌تواند تیره و خشمآهنگ باشد. نیکوئی شعر در بی‌تابیِ شاعر است به‌عناد با بدی در تمامی نمودهایش. انسانیت شعر در نفی قاطع تجاوز، اختناق و ددمنشی است. تنها کسی شایستهٔ نام شاعر است که سراسر عمر خویش را علیه بیعدالتی و به‌سود انسان‌سالاری پیکار کند. تو این چنین هستی ناظم. ما از تو سپاسگزاریم.
 '''رسول رضا''' (شاعر آذربایجان شوروی)
 '''مه ۱۹۷۸'''

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 [[Image:2-060.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۰]]
 [[Image:2-061.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۱]]
 ناظم عزیزم
-من و تو نمی‌توانیم به عللی متفاوت در برابر هم قرار گیریم: من از این رو که به خاطر اجرای وظایفی حساس در کشورم مانده ام، تو از آن رو که جایی هستی که بازگشتی ندارد.
+من و تو نمی‌توانیم به عللی متفاوت در برابر هم قرار گیریم: من از این رو که به خاطر اجرای وظایفی حساس در کشورم مانده‌ام، تو از آن رو که جایی هستی که بازگشتی ندارد.
-روشنایی بدهد در بر من.
+امّا من صدایم را به صدای تمامی یارانی که با دلی سرشار از تو به پاریس آمده‌اند می‌پیوندم. به صدای همه آن کسان که تو زندگیت را، سرشار از جدال و پیروزی، وقف ایشان کردی. امروز در پاریس – در شهر کمونارهای پرافتخار، اصحاب فرزانهٔ دائرةالمعارف، عقد ثریای سخنوران و نقاشان، و نیز شهر قهرمانان جاودان نهضت مقاومت – صداهای پرشور نمایندگان مردم گوناگون باز می‌تابد. میان همه نام‌ها، نامی هست که با احساس ویژه‌ئی از غرور و حق‌شناسی به زبان می‌آید: نام ناظم حکمت!
-من به تن دردم نیست
+تو انسان بودی، تو انسان را در نیکوترین و نجیبانه‌ترین مظاهرش دوست می‌داشتی. تو جنگیدی از برای زیباترینِ صفات، و علیه همه چیزهائی که می‌توانست آدمی را بیالاید جنگیدی.
-یک تب سرکش تنها پکرم ساخته و دائم این را که چرا
+شعر طبعاً از نیکوترینِ احساسات زاده می‌شود، امّا، این نیکوئی همراه تابناکی و ملایمت نیست: می‌تواند تیره و خشمآهنگ باشد. نیکوئی شعر در بی‌تابیِ شاعر است به عناد با بدی در تمامی نمودهایش. انسانیت شعر در نفی قاطع تجاوز، اختناق و ددمنشی است. تنها کسی شایستهٔ نام شاعر است که سراسر عمر خویش را علیه بیعدالتی و به سود انسان‌سالاری پیکار کند. تو این چنین هستی ناظم. ما از تو سپاسگزاریم.
-و چرا هر رگ من در تن من سفت و سقط شلاقی است
+'''رسول رضا''' (شاعر آذربایجان شوروی)
-که فرود آمده سوزان
+'''مه ۱۹۷۸'''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۰۵
سطر ۲:		سطر ۲:
	[[Image:2-061.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷\|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۱]]		[[Image:2-061.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷\|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۱]]

−	{{~~در حال ویرایش~~}}	+	{{بازنگری}}
		+
		+
		+	'''ناظم حکمت'''
		+
		+
		+	بیمار است ناظم حکمت.
		+
		+	تا در این روز باد سرد
		+
		+	سرما نخورد
		+
		+	راه می‌رود و سینه اش را به روزنامه‌ئی پوشانده است
		+
		+	در برف مرطوب
		+
		+	که خود به روزنامه‌ئی می‌ماند
		+
		+	خاکستری رنگ و زمزمه‌گر.
		+
		+	برگهای روزنامه زمزمه می‌کنند
		+
		+	بر سینه‌ی شاعر زمزمه می‌کنند حوادث
		+
		+	برگ‌ها، برگ‌های درختان، در استانبول زمزمه می‌کنند.
		+
		+	دیده‌اید در دکه‌ی قصابان
		+
		+	در روزنامه‌های لکه دار از خون
		+
		+	که جگر را و دل را
		+
		+	و دیگر بریده‌ها یا اندرونه‌ها را بسته‌بندی می‌کنند؟
		+
		+	قلب را در قفسش دیده‌اید
		+
		+	در قفسه‌ی صدریش
		+
		+	که گویی زیر زره می‌تپد،
		+
		+	زیر خطوط سربی روزنامه‌ها؟
		+
		+	آندره‌ی وزونه سینسکی (شاعر روس) A-VOZNESSENSKI
		+
		+
		+	----
		+
		+
		+	'''سلامی از آذربایجان'''
		+
		+	ناظم عزیزم
		+
		+	من و تو نمی‌توانیم به عللی متفاوت در برابر هم قرار گیریم: من از این رو که به خاطر اجرای وظایفی حساس در کشورم مانده ام، تو از آن رو که جایی هستی که بازگشتی ندارد.
		+
		+	اما من صدایم را به صدای تمامی یارانی که با دلی سرشار از تو به پاریس آمده‌اند می‌پیوندم. به صدای همه آن کسان که تو زندگیت را، سرشار از جدال و پیروزی، وقف ایشان کردی. امروز در پاریس – در شهر کموتارهای پرافتخار، اصحاب فرزانه ی دائره المعارف، عقد ثریای سخنوران و نقاشان، و نیز شهر قهرمانان جاودان نهضت مقاومت – صداهای پرشور نمایندگان مردم گوناگون باز می‌تابد. میان همه نام‌ها، نامی هست که با احساس ویژه‌ئی از غرور و حق‌شناسی به زبان می آید: نام ناظم حکمت.
		+
		+	کاش سخنانی که در آن اندوه است و همه رنج‌های مردمان و ایمان به زندگی بهتر و خشم علیه تیره بختی و بی‌عدالتی وستایش فروغ خرد و استحکام پولاد و نرمی قلبی مهربان، کاش سخنانی که در صف نبرد از شعرهائی چکش خورده رده بسته اند در آینده نیز برای مردم بی آلایش سیاره ی ما سلاحی کارآیند باشد: مشعلی که همواره سلوک به سوی صلح و نیکبختی را بر پهنه‌ی خاک روشنی می‌بخشد.
		+
		+	تو انسان بودی، تو انسان را در نیکوترین و نجیبانه‌ترین مظاهرش دوست می‌داشتی. تو جنگیدی از برای زیباترین صفات، و علیه همه چیزهائی که می‌توانست آدمی را بیالاید جنگیدی.
		+
		+	شعر طبعا از نیکوترین احساسات زاده می‌شود، اما، این نیکوئی همراه تابناکی و ملایمت نیست: می‌تواند تیره و خشماهنگ باشد. نیکوئی شعر در بی تابی شاعر است به عناد با بدی در تمامی نمودهایش. انسانیت شعر در نفی قاطع تجاوز، اختناق و ددمنشی است. تنها کسی شایسته نام شاعر است که سراسر عمر خویش را علیه بی‌عدالتی و به سود انسان سالاری پیکار کند. تو این چنین هستی ناظم، ما از تو سپاسگزاریم.
		+
		+	رسول رضا (شاعر آذربایجان شوروی) مه 1978
		+
		+
		+	----
		+
		+
		+	'''خونریزی'''
		+
		+	پاگرفته‌ست زمانی است مدید
		+
		+	ناخوش احوالی در پیکر من.
		+
		+	دوستانم، رفقای محرم،
		+
		+	به هوائی که حکیمی برسد، مگذارید
		+
		+	این دل آشوب چراغ
		+
		+	روشنایی بدهد در بر من.
		+
		+
		+	من به تن دردم نیست
		+
		+	یک تب سرکش تنها پکرم ساخته و دائم این را که چرا
		+
		+	و چرا هر رگ من در تن من سفت و سقط شلاقی است
		+
		+	که فرود آمده سوزان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۰۹:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
	[[Image:2-060.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷\|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۰]]		[[Image:2-060.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷\|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۰]]
	[[Image:2-061.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷\|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۱]]		[[Image:2-061.jpg\|thumb\|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۵۷\|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۶۱]]
		+
		+	{{در حال ویرایش}}