زوال هالیوود - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۶ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۱:۲۲

2011-12-06T11:22:56Z

Parastoo: «زوال هالیوود» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-12-06T10:14:39Z

«زوال هالیوود» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: بازنگری و نهایی شد.

2011-12-06T10:13:59Z

بازنگری و نهایی شد.

نمایش تغییرات

Parastoo: بازنگری تا پایانِ صفحهٔ ۴۴.

2011-12-06T09:40:32Z

بازنگری تا پایانِ صفحهٔ ۴۴.

نمایش تغییرات

Parastoo: افزودنِ توضیحات زیر عکس‌ها.

2011-12-06T09:15:24Z

افزودنِ توضیحات زیر عکس‌ها.

Parastoo: بازنگری تا پایانِ صفحهٔ ۳۹.

2011-12-06T09:02:45Z

بازنگری تا پایانِ صفحهٔ ۳۹.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-12-06T08:23:51Z

در حال بازنگری.

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-٬ +،)

2011-11-14T15:43:20Z

ربات: تغییر خودکار متن (-٬ +،)

نمایش تغییرات

Parastoo در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۵۵

2011-11-14T08:55:15Z

Parastoo در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۴۴

2011-11-14T08:44:58Z

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 صنعت سینمای آمریکا می‌تواند با کاستن از تولید سالانه، با اختصاص دادن بخشی از امکاناتش به‌تلویزیون با سرمایه‌گذاری در خارج و منتقل ساختن کار تولید فیلم به‌کشورهائی که در آن‌ها هزینه کار کم‌تر است، به‌کار خود ادامه دهد. هالیوود قبلاً این راه‌های درمان را آزموده و طبیعی است راه‌های دیگری را نیز آزمایش خواهد کرد. اما هالیوود نمی‌تواند مشکل کیفیت را حل کند، نمی‌تواند به فیلم‌هایش مفهوم و توان آفرینش ببخشد، زیرا نیروهائی که صنعت سینما را کنترل می‌کنند نمی‌توانند به‌فیلمسازان اجازه دهند تا از واقعیت‌های تلخ و سوزان زمان ما سخن بگویند.
-دشواری‌های هالیوود بازتاب، و بخشی از بحرانی است که در زندگی فرهنگی و سیاسی ایالات متحده جریان دارد. صنعت سینمای ما متزلزل است زیرا که همهٔ فرهنگ ما متزلزل است و فرهنگی که پایه‌های آن بر اثر تضاد فزاینده میان نیازهای دموکراتیک مردم و منافع نیرومندی که به‌تجاوز و جنگ گرایش دارند، به‌لرزه درآمده است. سیاست‌های هالیوود توسط این منافع ارتجاعی تعیین می شود، اعتبار روبه‌زوال سینمای آمریکا برگردان زوال اعتبار ایالات متحده به‌واسطهٔ هدف‌ها و منظورهائی است که سینما به‌زبان هنر آن‌ها را منعکس می‌کند. دگرگونی فرهنگی که در پایان جنگ جهانی دوم - پس از مرگ روزولت و انفجار بمب اتمی در '''هیروشیما''' - در فیلم '''بهترین سال‌های عمر ما'''(۱۹۴۶) نشان داده شده. این فیلم حالتی خوددارانه و دردناک دارد که از نبود آمادگی و میلی نسبت به‌رها کردن امیدهای پرشور دوران پیشین و امکان نیافتن ارزش‌های جدید در دوران پس از جنگ ناشی می شود. فیلمنامهٔ ماهرانه '''رابرتِ شروود''' و کارگردانی ظریف ویلیام وایلر این حقیقت را پنهان می‌دارد که داستان فاقد یک نقطه اتکاء مثبت است، و چهار مردی که می‌کوشند خود را با زندگی غیرنظامی تطبیق دهند، پاسخی برای جستجویشان در پی غرور و امید نمی‌یابند.
+دشواری‌های هالیوود بازتاب، و بخشی از بحرانی است که در زندگی فرهنگی و سیاسی ایالات متحده جریان دارد. صنعت سینمای ما متزلزل است زیرا که همهٔ فرهنگ ما متزلزل است و فرهنگی که پایه‌های آن بر اثر تضاد فزاینده میان نیازهای دموکراتیک مردم و منافع نیرومندی که به‌تجاوز و جنگ گرایش دارند، به‌لرزه درآمده است. سیاست‌های هالیوود توسط این منافع ارتجاعی تعیین می شود، اعتبار روبه‌زوال سینمای آمریکا برگردان زوال اعتبار ایالات متحده به‌واسطهٔ هدف‌ها و منظورهائی است که سینما به‌زبان هنر آن‌ها را منعکس می‌کند. دگرگونی فرهنگی که در پایان جنگ جهانی دوم - پس از مرگ روزولت و انفجار بمب اتمی در '''هیروشیما''' - در فیلم '''بهترین سال‌های عمر ما''' (۱۹۴۶) نشان داده شده. این فیلم حالتی خوددارانه و دردناک دارد که از نبود آمادگی و میلی نسبت به‌رها کردن امیدهای پرشور دوران پیشین و امکان نیافتن ارزش‌های جدید در دوران پس از جنگ ناشی می شود. فیلمنامهٔ ماهرانه '''رابرتِ شروود''' و کارگردانی ظریف ویلیام وایلر این حقیقت را پنهان می‌دارد که داستان فاقد یک نقطه اتکاء مثبت است، و چهار مردی که می‌کوشند خود را با زندگی غیرنظامی تطبیق دهند، پاسخی برای جستجویشان در پی غرور و امید نمی‌یابند.
 یک سال بعد چارلی چاپلین با توجه به‌ضرورت و نیاز روز، به‌مقابله مشکل اساسی این دوره رفت. وی ضمن گفت‌و‌گوئی پیش از آغاز نمایش '''مسیو وِردُو'''{{نشان|۳}} خاطرنشان کرد '''«فون کلازویتز'''{{نشان|۴}} گفت جنگ ادامه منطقی دیپلماسی است، مسیووردو عقیده دارد که جنایت ادامه منطقی تجارت است. وردو بیانگر احساسی زمانی است که ما در آن زندگی می‌کنیم. آن‌ها که فاجعه را از سر گذرانده‌اند کسانی مانند او هستند»، همان گونه که در دیکتاتور بزرگ دیدیم در اینجا نیز فشار احساس هنرمند در یک سخنرانی در پایان فیلم منفجر می‌شود. قدرت کیفرخواست چاپلین را علیه جنگ، باید با توجه به‌این مطلب داوری کرد که در آن زمان هالیوود در صدد تغییر موضع خود در جهت طرفداری از جنگ بود، و بسوی دفاع قساوت‌آمیز از کشتارهای جمعی، که بصورت ویژگی فیلم‌های مربوط به‌جنگ کره درآمد، حرکت می‌کرد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۹:۱۵
سطر ۱۲۹:		سطر ۱۲۹:
	# {{پاورقی\|۱۰}}On the Bowery (محله‌‌ئی در نیویورک با کافه‌ها و میخانه‌های ارزان قیمت)		# {{پاورقی\|۱۰}}On the Bowery (محله‌‌ئی در نیویورک با کافه‌ها و میخانه‌های ارزان قیمت)
	# {{پاورقی\|۱۱و ۱۲}}Film Culture (New York) Summer, 1961		# {{پاورقی\|۱۱و ۱۲}}Film Culture (New York) Summer, 1961
		+
		+
		+	== توضیحات زیر عکس‌ها ==
		+
		+	* صفحهٔ ۳۹: '''ستیزه‌جویان''' (۱۹۵۸) مایهٔ اصلی این فیلم '''استانلی کریمر''' شور و قدرت برادری میان انسان‌هاست امّا گسترهٔ عاطفی فیلم محدود است.
		+	* صفحهٔ ۴۸، عکس اوّل: سایه‌ها، ۱۹۶۱
		+	* صفحهٔ ۴۸، عکس دوم: راه‌های افتخار، ۱۹۵۷

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 [[Image:12-049.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۴۹|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۲ صفحه ۴۹]]
-{{بازنگری}}
+'''جاو هووارد لاوسن'''
 ظهور نیروبخش ایده‌ها و استعدادهای نو در ایتالیای پس از جنگ، سپس در دیگر کشورها، هیچگونه پیشرفت مشابهی را در هالیوود برنیانگیخته است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۵۵
سطر ۱۱۰:		سطر ۱۱۰:


−	[[کتاب جمعه]]	+	[[رده:کتاب جمعه]]
	[[رده:کتاب جمعه ۱۲]]		[[رده:کتاب جمعه ۱۲]]

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 {{بازنگری}}
-[[رده:کتاب جمعه ۱۲]]
 این مقاله فصلی است از کتاب «'''فیلم: روند آفرینشی'''» اثر جان هووارد لاوسن است٬ که به‌شرح و تحلیل فیلم‌ها٬ گرایش‌ها و سیاست‌های هالیوود در حدود سال‌های دههٔ پنجاه می‌پردازد. توجه نویسنده به‌نقش مخرب سیاست‌های محافل حاکم ایالات متحده در هدایت و محدود کردن سینمای این کشور که به‌ویژه در دورهٔ سلطهٔ «مک کارتیزم» آشکارتر بود بسیار آموزنده است. نویسنده نشان می‌دهد که تحمیل خط‌مشی‌های قالبی و تعیین‌ شده٬ از جانب صاحبان قدرت و سرمایه و «تصفیهٔ» هنرمندانی که در برابر چنین تحمیل‌هائی مقاومت می‌کنند٬ چگونه به‌رواج ابتذال و نزول سطح آثار هنری می‌انجامد.
@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۱۰۰: @@
 {{چپ‌چین}}
-ترجمهٔ محسن یلفانی
+'''ترجمهٔ محسن یلفانی'''
 {{پایان چپ‌چین}}
@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 فصلی از این کتاب را٬ به‌نام [[سینمای شوروی و انقلاب اکتبر|«سینمای شوروی و انقلاب اکتبر»]]٬ در شمارهٔ ۸ کتاب جمعه خوانده‌اید.
 {{پایان کوچک}}