رئالیسم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T15:18:27Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

Parastoo در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۲۱

2011-06-25T08:21:58Z

Parastoo در ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۰۸:۱۶

2011-06-25T08:16:01Z

Parastoo: «رئالیسم» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-06-24T21:51:48Z

«رئالیسم» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۲۱:۴۹

2011-06-24T21:49:48Z

Parastoo در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۲۱:۴۸

2011-06-24T21:48:41Z

Parastoo: بازنگری شد.

2011-06-24T21:47:21Z

بازنگری شد.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-06-24T20:59:15Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-06-24T20:05:05Z

در حال بازنگری.

Parastoo در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۱۳:۱۱

2011-06-24T13:11:09Z

@@ سطر ۱۲۴: / سطر ۱۲۴: @@
 #{{پاورقی|۱۶}} ج. بازن Bazaine {{چپ به راست}}(پاریس ۱۹۵۳) "Notessurla peinture d`aurd`hui" in Walter Hess, ed`, Docamentos para la compremsion de la pintura moderno pintura moderno{{پایان چپ به راست}}(بوئنس‌آیرس ۱۹۵۹) ص ۱۵۶.
 #{{پاورقی|۱۷}} این محدودیت‌ها در آثار اولیهٔ من دربارهٔ زیبائی‌شناسی وجود دارد: تز دکترای من:{{چپ به راست}}Sobreel realismo Socialista, (1955) Cociemciay realidad en laobra dearte {{پایان چپ به راست}} در Mestras ideas (بروکسل)، شمارهٔ ۳ و ۱۹۵۷ با شروع مطالعهٔ خود در مورد «ایده‌های زیبائی‌شناختی دستنویس‌های اقتصادی و فلسفی مارکس» (۱۹۶۱)، کوشیده‌ام تا زیبائی‌شناسی مارکسیستی را با '''پراکسیس''' اندیشه‌های مارکس هماهنگ سازم.
 [[رده:کتاب جمعه ۲۴]]
@@ سطر ۱۲۹: / سطر ۱۳۰: @@
 [[رده:عباس خلیلی]]
 [[رده:مقالات نهایی‌شده]]
+[[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۸۰: / سطر ۸۰: @@
 هنر نمی‌پذیرد که در محدودهٔ رئالیسم محصور باشد یا کم‌تر در محدودهٔ رئالیستی باقی بماند که از قوانین تصویری کلیسائی رنسانس (یا معیار‌های رسمی‌ئی که در ادبیات، گوته، بالزاک یا تولستوی نمونه‌های آن هستند)، فراتر نرود. رئالیسم به‌مثابهٔ یک مقولهٔ هنری از مرزهای تمامِ مکاتب جزئی رئالیسم فراتر گام می‌نهد،{{نشان|۱۳}} بنابراین نمی‌تواند هیچ مرزی داشته باشد، زیرا همان طور که روژه گارودی خاطرنشان می‌کند: «تکامل واقعیت بشری هیچ حد و حصری ندارد.»{{نشان|۱۴}} و اگر قرار است که رئالیسم، تکامل یافته و خود را گسترش دهد، باید فراتر از موضوع، فراتر از واقعیت عینی یا پیکربندی‌های configmrations واقعی‌اش برود. مسلماً هنگام خلق تصاویر، ما نمی‌توانیم رئالیسم و نقاشی '''تصویری''' (representationalpainting) را یکی بگیریم. نقاشی رئالیستی تنها با شکل‌های قابل رویت واقعیت خارجی، سر و کار ندارد. رئالیسم واقعی هنگامی آغاز می‌شود که این صورت‌ها Figure یا شکل‌های مرئی، به‌نگرش درونی جهان بشری مبدل شود، که هنرمند قصد منعکس نمودن یا بیانش را دارد. بنابراین ما تأکید می‌کنیم که رئالیسم، با یک فراتر رفتن دیالکتیکی‌ئی که صور و اشکال واقعیت را برای ارتقاء آن‌ها به‌‌سطح یک سنتز عالی‌تر، دوباره جذب کند، باید سد تصویری را در هم بشکند. اگر قرار است که رئالیسم چیزی بیش از نمایش صرف، یعنی اگر قرار است که تغییر شکل Transfiguration باشد، صورت واقعی، صورت خارجی مانعی است که باید بر آن فائق آمد. تغییر شکل transfiguration باید صورت را در طرحی انسانی قرار دهد.
-رئالیسم باید خود را آن چنان بسط دهد که بتواند نه تنها ظاهر واقعیت - که با وفاداری به‌جزئیات و صورت خارجی تغذیه می‌شود- بلکه حتی بیش‌تر واقعیت عمیق و اساسی‌ئی را منعکس کند که تنها با قرار دادن صور واقعی در متن یک طرح انسانی می‌تواند به‌دست آید. وفاداری نقاش تص ویری- نقاشی که با موضوع باقی می‌ماند، بدون این که از آن فراتر رود - در واقع وفادار نبودن به‌واقعیت است، زیرا دقیقاً این تغییر شکل موضوع است که به‌‌رئالیسم واقعی اجازﻩٔ نزدیک شدن به‌واقعیت را می‌دهد. (منظور نقاشی‌ئی که عیناً تصویری از واقعیت عینی ارائه می‌دهد (representional.painting).
+رئالیسم باید خود را آن چنان بسط دهد که بتواند نه تنها ظاهر واقعیت - که با وفاداری به‌جزئیات و صورت خارجی تغذیه می‌شود- بلکه حتی بیش‌تر واقعیت عمیق و اساسی‌ئی را منعکس کند که تنها با قرار دادن صور واقعی در متن یک طرح انسانی می‌تواند به‌دست آید. وفاداری نقاش تصویری - نقاشی که با موضوع باقی می‌ماند، بدون این که از آن فراتر رود - در واقع وفادار نبودن به‌واقعیت است، زیرا دقیقاً این تغییر شکل موضوع است که به‌‌رئالیسم واقعی اجازﻩٔ نزدیک شدن به‌واقعیت را می‌دهد. (منظور نقاشی‌ئی که عیناً تصویری از واقعیت عینی ارائه می‌دهد (representional.painting).
 رئالیسم با در هم شکستن سد تصویری‌ئی که با '''تغییر شکل''' transform دادن صورت انجام می‌شود نه با تسلیم شدن به‌آن، نه تنها [موجودیت] خود را از دست نمی‌دهد بلکه به‌تثبیت خویش می‌پردازد، بنابراین به‌عنوان یک رئالیسم همیشه تکامل‌یابنده‌ئی نمودار می‌شود که نیازی به‌در بر گرفتن کلیت پدیدهٔ هنری ندارد، برای دفاع از یک رئالیسم واقعی بدون مرز مانند آن رئالیسمی که گارودی پیشنهاد می‌کند{{نشان|۱۵}}، ضرورتی ندارد که هر هنری، از جمله هنر انتزاعی را تحویل آن بدهیم. ما با قرار دادن تمام پدیده‌های هنری  زیر مقولهٔ رئالیسم، یا، با نگرش از این چشم‌انداز، با یکی کردن هنر و رئالیسم چه سودی می‌بریم؟ برای تشخیص وجود غیرقابل انکار هنری که نه از صورت استفاده می‌کند و نه نقش تزئینی را انجام می‌دهد - هنری که با نقاشی آب‏ رنگ مشهور کاندینسکی در سال ۱۹۱۰ آغاز شد - هنری که بر حضور صریح بشری گواهی می‌کند - هم‌چنان که تمام پدیده‌های هنری، از جمله تزئینی چنین می‌کند - بدون این که لازم باشد هر یک از مشخصات رئالیسم را برشمریم، تنها بر مبنای آنچه قبلاً متذکر شدیم، می‌توان گفت رئالیسم دربرگیرندهٔ شیوهٔ سه‌گانهٔ نمایش واقعیت است: نمایش واقعیت خارجی (اشکال، صور واقعی) که با آن یک واقعیت جدید (کار هنری) آفریده می‌شود، اساساً منعکس‌کننده و نمایش‌دهندهٔ واقعیت انسانی است. هم رئالیسم و هم غیر رئالیسم واقعیات هنری است. هر یک کارکرد‌های متفاوتی را انجام می‌دهد، - از جمله کارکردی ایدئولوژیک - هر یک نیازهای انسانی متفاوتی را ارضا می‌کند و هر یک از وسائل مختلف نمایشی استفاده می‌کند. اما در عین حال هرکدام دام‌های خاص خودش را دارد: در حالی که توسل به‌اشکال واقعی می‌تواند به‌صحرای سرد و بی‌حالت اپوزنتاسیونالیسم ('''تقلید از واقعیت''') منجر شود، بریدن کامل از اشکال و صور دنیای واقعی نیز می‌تواند به‌انجماد و یکنواختی بیانجامد که ابستراکسیونالیسم هندسی ('''تجردگرائی هندسی''') ما را بدان دچار می‌سازد، یکی از نقاشان معاصر، جین بازن (Jean Bazein)، که آثارش در مرز آبستره قرار دارد، بر خطرات مهلک بریدن کامل از جهان خارج تأکید می‌‌کند:
@@ سطر ۱۲۲: / سطر ۱۲۲: @@
 #{{پاورقی|۱۴}} روژه‌گارودی، '''ماتریالیسم فلسفی و رئالیسم هنری'''، اروپا، شماره‌های ۴۲۰-۴۱۹ ، ص ۳۳۵.
 #{{پاورقی|۱۵}} روژه گارودی، D`un realisme Sansrivages; Picasso, Saint-Johnperse, Kafka (پاریس ۱۹۶۳).
-#{{پاورقی|۱۶}} ج. بازن Bazaine {{چپ به راست}}(پاریس ۱۹۶۳) "Notessurla peinture d`aurd`hui" in Walter Hess, ed`, Docamentos para la compremsion de la pintura moderno pintura moderno{{پایان چپ به راست}}(بوئنس‌آیرس ۱۹۵۹) ص ۱۵۶.
+#{{پاورقی|۱۶}} ج. بازن Bazaine {{چپ به راست}}(پاریس ۱۹۵۳) "Notessurla peinture d`aurd`hui" in Walter Hess, ed`, Docamentos para la compremsion de la pintura moderno pintura moderno{{پایان چپ به راست}}(بوئنس‌آیرس ۱۹۵۹) ص ۱۵۶.
 #{{پاورقی|۱۷}} این محدودیت‌ها در آثار اولیهٔ من دربارهٔ زیبائی‌شناسی وجود دارد: تز دکترای من:{{چپ به راست}}Sobreel realismo Socialista, (1955) Cociemciay realidad en laobra dearte {{پایان چپ به راست}} در Mestras ideas (بروکسل)، شمارهٔ ۳ و ۱۹۵۷ با شروع مطالعهٔ خود در مورد «ایده‌های زیبائی‌شناختی دستنویس‌های اقتصادی و فلسفی مارکس» (۱۹۶۱)، کوشیده‌ام تا زیبائی‌شناسی مارکسیستی را با '''پراکسیس''' اندیشه‌های مارکس هماهنگ سازم.

@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 یکی از پاسخ‌هائی را که در این مورد وجود دارد تحلیل می‌کنیم. گرایش‌هائی که وابستگی شدیدی به‌اصول صوری یا شکل‌گرایانه از خود نشان می‌دهند، مانند هنر آبستره یا سوررئالیسم، در مفهوم دقیق کلمه روش‌های هنری نیستند. وقتی که واقعیت، از شکل طبیعی‌اش خارج شد و شناخت‌پذیر شود وقتی این اصل انکار شود که هنر باید در جوهر زیبائی‌شناختی نفوذ کند، خلق یک نگاره (image) هنری غیرممکن می‌شود. آثاری که با این روش‌ها (فرمالیستی) تغذیه می‌شوند، در واقع در حاشیه قلمرو هنر باقی می‌مانند{{نشان|۷}}.
-در دوران ما هر چیزی که با تعریف محدود رئالیسم منطیق نباش د- فوتوریسم، کوبیسم، اکسپرسیونیسم، سوررئالیسم و غیره - یکسره زیر عنوان کلی فرمالیسم جمع می‌شوند. این موضع‌گیری سکتاریستی و دگماتیستی، به‌سبب محدود کردن قلمرو هنر، به‌سبب نادیده گرفتن ماهیت خاص آن (برای این‌که ضابطه‌ئی صرفاً ایدئولوژیکی بر آن اعمال گردد) غیرقابل دفاع است. با توجه به‌سرشت ویژهٔ هنر، به‌طرفداری از آثار هنری‌ئی که توسط  جنبش‌های یاد شده به‌وجود آمده است و نویسنده، آن‌ها را از دنیای هنر بیرون می‌ریزد، ممکن است گفته شود:
+در دوران ما هر چیزی که با تعریف محدود رئالیسم منطیق نباشد - فوتوریسم، کوبیسم، اکسپرسیونیسم، سوررئالیسم و غیره - یکسره زیر عنوان کلی فرمالیسم جمع می‌شوند. این موضع‌گیری سکتاریستی و دگماتیستی، به‌سبب محدود کردن قلمرو هنر، به‌سبب نادیده گرفتن ماهیت خاص آن (برای این‌که ضابطه‌ئی صرفاً ایدئولوژیکی بر آن اعمال گردد) غیرقابل دفاع است. با توجه به‌سرشت ویژهٔ هنر، به‌طرفداری از آثار هنری‌ئی که توسط  جنبش‌های یاد شده به‌وجود آمده است و نویسنده، آن‌ها را از دنیای هنر بیرون می‌ریزد، ممکن است گفته شود:
 (۱) آن‌ها شیوه‌های خاص نمایش یا عینیت بخشیدن به‌واقعیت انسانی‌اند؛

@@ سطر ۱۱۲: / سطر ۱۱۲: @@
 == پاورقی‌ها ==
- {{پاورقی|۶}} آ. ی - یگوروف، Artey Sociedad (مونته ویدئو، ۱۹۶۱).
+{{پاورقی|۶}} آ. ی - یگوروف، Artey Sociedad (مونته ویدئو، ۱۹۶۱).
 #{{پاورقی|۷}}  Ensayos de estetica Marxista-Leninista ترجمه و ویرایش ویدال دوگت (مونته ویدئو) ص ۱۹۹.
 #{{پاورقی|۸}} آنتونیو گرامشی Letteratmra e vitanazionale ، در opere ، جلد ۶ (تورین: Einaudi  ۱۹۴۷-۱۷).

@@ سطر ۱۱۲: / سطر ۱۱۲: @@
 == پاورقی‌ها ==
-# {{پاورقی|۶}} آ. ی - یگوروف، Artey Sociedad (مونته ویدئو، ۱۹۶۱).
+ {{پاورقی|۶}} آ. ی - یگوروف، Artey Sociedad (مونته ویدئو، ۱۹۶۱).
 #{{پاورقی|۷}}  Ensayos de estetica Marxista-Leninista ترجمه و ویرایش ویدال دوگت (مونته ویدئو) ص ۱۹۹.
 #{{پاورقی|۸}} آنتونیو گرامشی Letteratmra e vitanazionale ، در opere ، جلد ۶ (تورین: Einaudi  ۱۹۴۷-۱۷).

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 [[Image:24-140.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۴ صفحه ۱۴۰|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۴ صفحه ۱۴۰]]
-{{بازنگری}}
+{{چپ‌چین}}
+'''عباس خلیلی'''
 {{پایان چپ‌چین}}

@@ سطر ۱۲۶: / سطر ۱۲۶: @@
 #{{پاورقی|۱۵}} روژه گارودی، D`un realisme Sansrivages; Picasso,Saint-Johnperse,Kafka(پاریس ۱۹۶۳).
 #{{پاورقی|۱۶}} ج. بازن Bazaine
- Notessurla peinture d`aurd`hui" in Walter Hess, ed`, Docamentos para la compremsion de la pintura moderno pintura moderno"(پاریس ۱۹۶۳)
+Notessurla peinture d`aurd`hui" in Walter Hess, ed`, Docamentos para la compremsion de la pintura moderno pintura moderno"(پاریس ۱۹۶۳)
 (بوئنس‌آیرس ۱۹۵۹) ص ۱۵۶.
 #{{پاورقی|۱۷}} این محدودیت‌ها در آثار اولیهٔ من دربارهٔ زیبائی‌شناسی وجود دارد: تز دکترای من: