تقسیم کار و بیگانگی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «تقسیم کار و بیگانگی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-02-26T09:06:39Z

«تقسیم کار و بیگانگی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-02-26T09:06:10Z

نهایی شد.

Mohaddese: بازنگری شد.

2012-02-26T09:02:40Z

بازنگری شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: در حال بازنگری.

2012-02-25T12:52:52Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Negin در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۲۱

2012-02-13T21:21:52Z

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-ي +ی, -ك +ک)

2012-02-12T14:37:47Z

ربات: تغییر خودکار متن (-ي +ی, -ك +ک)

نمایش تغییرات

Negin در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۳:۲۰

2012-02-10T23:20:44Z

Negin در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۳:۱۶

2012-02-10T23:16:56Z

Negin در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۴۳

2012-02-10T21:43:29Z

نمایش تغییرات

Negin در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۴۱

2012-02-10T20:41:12Z

@@ سطر ۱۴۹: / سطر ۱۴۹: @@
+[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
 [[رده:کتاب جمعه ۱۶]]
 [[رده:کتاب جمعه]]
 [[رده:ارنست فیشر]]
 [[رده:عباس خلیلی]]

@@ سطر ۱۴۸: / سطر ۱۴۸: @@
 #{{پاورقی|۱}}سرمایه، ج ۱، ص ١ه٣.
 #{{پاورقی|۲}}مارکس در Grundrisse که نوشتهٔ مقدماتى '''سرمایه''' بود، قبیله (tribe) را، پیش از خانواده،
 واحد اجتماعى اصلى می‌داند. کشفیات علمى بعدى این فرض را تأئید کرده است.
 #{{پاورقی|۳}} سرمایه، ج ۱، ص ۳۵۱.
 #{{پاورقی|۴}}گروندریس، ص ۳۹۰.
 #{{پاورقی|۵}}سرمایه، ج ۱، ص ۲-۳۵۱.
 #{{پاورقی|۶}}ایدئولوژی آلمانی، ص ۴-۴۳.
 #{{پاورقی|۷}}سرمایه، ج ۱، ص ۳۶۳.
 #{{پاورقی|۸}}ایدئولوژی آلمانی، ص ۷-۴۶.
 #{{پاورقی|۹}}سرمایه، ج ۱، ص ۴۰۳.
 #{{پاورقی|۱۰}}همانجا، ص ۴۲۰.
 #{{پاورقی|۱۱}}همانجا، ص ۳-۴۲۲.
 #{{پاورقی|۱۲}}همانجا، ص ۸-۴۸۶.
 [[رده:کتاب جمعه ۱۶]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 [[Image:16-065.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۶ صفحه ۶۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۶ صفحه ۶۵]]
-{{در حال ویرایش}}
+{{بازنگری}}
 '''ارنست فیشر'''
@@ سطر ۱۶۷: / سطر ۱۶۶: @@
 #{{پاورقی|۹}}سرمایه، ج ۱، ص ۴۰۳.
-#{{پاورقی|۱۰}}همانجا، ص ۴۲۰
+#{{پاورقی|۱۰}}همانجا، ص ۴۲۰.
-#{{پاورقی|۱۱}}همانجا، ص ۳-۴۲۲
+#{{پاورقی|۱۱}}همانجا، ص ۳-۴۲۲.
-#{{پاورقی|۱۲}}همانجا، ص ۸-۴۸۶
+#{{پاورقی|۱۲}}همانجا، ص ۸-۴۸۶.
 [[رده:کتاب جمعه ۱۶]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۱۳۴: / سطر ۱۳۴: @@
 محصول كارش، عينيت يافتن خود او نيست، بلكه چيزى است كه از چنگش درآمده است.
-'''تقسیم اجتماعی كار'''، كه يكى را مالك مواد ووسايلكارومحصولات ، و
+'''تقسیم اجتماعی كار'''، كه يكى را مالك مواد و وسايل كار و محصولات، و ديگرى را موجودى محروم می‌كند، كه نيروى كارش را به‌بازار عرضه می‌كند و فقط به‌عمل توليدى می‌پردازد بی‌آن كه هيچ سهمى در تعيين توليد داشته باشد از هرگونه '''اجتماع توليدى''' رو می‌گرداند، يعنى از اجتماع كه در آن تمام استعدادها فرصت برابر خواهند داشت و توليد نه بر اساس سود بلكه بر اساس منافع مشترک مادى و معنوى، در فرآيند پيشرفت همه جانبهٔ بشر، تعيين خواهد شد.
-تناقض ميان سوسياليزه كردن واقعى توليد و تكه تكه شدن ثروت ميان
+تناقض ميان سوسياليزه كردن واقعى توليد و تكه تكه شدن ثروت ميان انبوه منافع خصوصى، توليدكنندگان را از هرگونه كنترل گردش محصولاتشان باز می‌دارد، آن‌ها را تابع قدرت مستقل محصولات می‌كند و جامعهٔ بشرى را به‌جامعه‌ئى تبديل می‌كند كه تحت حاكميت اشيا است، جائى كه آثار بشر چون چيزى بيگانه با او درتضادست، دنيائى بيگانه از «قوانين تاريخی طبيعى»، دنياى نيروهاى مرموز سرنوشت، دنياى نهادهاى قدرتمند و بت‌هاى غول‌آسا.
-ماركس معتقد بود كه اين «اغتشاش و جابه‌جا شدئى» طبيعث بشرى از
+ماركس معتقد بود كه اين «اغتشاش و جابه‌جا شدگى» طبيعت بشرى از لحاظ تاريخی مشروط است و به‌همين دليل می‌توان بر آن فائق آمد مطمئناً شرايط عينى كار و تشكيلات تكنيكى ادارى، «استقلالى هرچه عظيم‌تر» پيدا می‌كند، ولى در مقابل، خودِ كار كارِ زنده و ثروت اجتماعى، «چون نيروئى بيگانه و مسلط، به‌نسبتى هرچه فزاينده‌تر با كار در تضاد قرار
-لحاظ تاريخي مشروط است و بههمين دليل مىتوان بر آن فائق آمر مطمثنأ
+مسئله بيگانگى براى ماركس يك مسئلهٔ اساسى بود، و آن گونه كه غالباً اين روزها مطرح می‌شود، اين كار براى ماركس جوان؛ يا «ماركس در مرحلهٔ ضدماركسيستى و ماقبل ماركسيستی خود» انديشهٔ رمانتيکِ انسان گرايانه نبود. به‌يقين ماركس جوان و ماركس سالمند هست اما چيزى به‌عنوان ماركس «ضد ماركسيست» و ماركس «ماركسيست» نمی‌تواند باشد. '''«پايه‌هاى نقد اقتصاد سياسى»''' در سال '''۸-۱۸۵۷'''، هنگامى كه ماركس چهل ساله بود، نوشته شد؛ در اين اثر، مانند بسيارى از آثار فعليش، مفهوم '''بيگانگى''' بسيار زنده و روشن است. اما اين نيز واقعيت دارد كه اميد به‌اينكه «لحظات عينى توليد بتواند از بيگانگى عارى شود». در جلد آخر '''«سرمايه»''' آخرين اثر ماركس - جاى خود
-شرايط عينى كار و تشكيلات تكنيكى ل ادارى، «استقلالى هر. عظيمتر»
+را به‌اين انديشه داده است كه انسان فقط هنگامى می‌تواند '''انسانى كامل''' شود كه بتوان گفت ديگر از خود و از همنوعان خود بيگانه نیست، وقتى كه تا وراى حوزهٔ توليد به‌خاطر نياز و ضرورت پيشرفت کرده باشد.
-هو
+{{کوچک}}اين گفتار فصلى است از كتاب '''«ماركس از زبان خودش»''' كه به‌زودى از سوى انتشارات مازيار منتشر می‌شود.{{پایان کوچک}}
 [[رده:کتاب جمعه ۱۶]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 به‌كارى كه درآن استاد بودند، ديده می‌شود، كه اين امر، كار را شايستهٔ آن می‌كند كه به‌مقام يك معناى هنرى معين برسد. درست به‌همين دليل، هر صنعتگر قرون وسطائى به‌طور كامل جذب كارش می‌شد و با آن، رابطه‌ئى برده‌وار و رضايت‌مندانه داشت و خيلی بيشتر از كارگر جديد كه به‌كارش بی‌اعتناست، تابع كار خود بود{{نشان|۸}}.
-تغيير رابطهٔ شخصی صنعتگر با محصولش، نخست با نظام‌های مانوقاكتورى آغاز شد تسلط تقسيم كار شروع شد. اما بعدها رواج ماشين به بی‌شخصیت کردن (depersonalization) بنيادى كارگر انجاميد.
+تغيير رابطهٔ شخصی صنعتگر با محصولش، نخست با نظام‌های مانوفاكتورى آغاز شد تسلط تقسيم كار شروع شد. اما بعدها رواج ماشين به بی‌شخصیت کردن (depersonalization) بنيادى كارگر انجاميد.
 نخست، وسايل كار، به‌شكل ماشين‌آلات، اتوماتيك شده، چيزها مستقل از كارگر در حركت و كار است. از آن پس آن‌ها نيروهاى «متحرک دائمی» صنعتی‌ئى هستند كه تا ابد به‌توليد ادامه می‌دهند؛ و اين امر با موانع طبيعى بدن‌هاى ضعيف و اراده‌هاى قوى خدمتگزاران انسانیش مواجه نشد{{نشان|۹}}.
@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۶: @@
 نخست بايد يادآور شد كه هر چيزى كه براى كارگر به‌صورت فعاليت '''بيگانگى''' نمايان می‌شود؛ براى غير كارگر '''شرط بیگانگی''' است. ['''دستنوشته‌هاى اقتصادى و سياسى'''، ص ۱۱۴]
-وقتى كه در مرحلهٔ اوليهٔ تاريخ، دو قبيله در محل معينی با يكديگر ملاقات و هدايای‌شان را مبادله می‌كردند اين نه يک عمل بيگانگى يلكه يک برخورد و تماس انسانى بود. به‌محض اين كه شی‌ئى كه زمانى هديه و پيشكش بود به‌كالا تبديل می‌شد اطمينان به‌بی‌اعتمادى و داد وستد سخاوتمندانه
+وقتى كه در مرحلهٔ اوليهٔ تاريخ، دو قبيله در محل معينی با يكديگر ملاقات و هدايای‌شان را مبادله می‌كردند اين نه يک عمل بيگانگى يلكه يک برخورد و تماس انسانى بود. به‌محض اين كه شی‌ئى كه زمانى هديه و پيشكش بود به‌كالا تبديل می‌شد اطمينان به‌بی‌اعتمادى و داد وستد سخاوتمندانه به‌حسابگرى تبديل می‌شد. چیزى كه اكنون دست به‌دست می‌گردد ديگر نه
+http://irpress.org/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:16-062.jpg